An Account of the Power of Sage Gautama’s Austerities (Gautamāśrama-māhātmya)

Sa diyalogong Vasu–Mohinī, hiniling ni Mohinī ang kadakilaan ng āśrama ni Ṛṣi Gautama matapos marinig ang bisa ng Puṣkara. Isinalaysay ni Vasu na dahil sa tapas ni Gautama, ang āśrama ay naging kanlungang pumupuksa ng kasalanan, nagpapayapa ng mga pagdurusa, at ang matagal na pagtalima sa mga panata at bhakti ay nagdadala sa tahanan ni Śiva. Nang dumating ang labindalawang taong tagtuyot, nagtipon ang nagugutom na mga pantas sa āśrama at humingi ng pagkain; si Gautama, na naantig sa habag, nangakong magpapakain at nagmuni sa Gaṅgā. Lumitaw ang Gaṅgā mula sa lupa bilang ilog Godāvarī; sa kapangyarihan ng tapas, ang palay ay naihasik at naani sa mismong araw na iyon upang mapakain ang mga pantas hanggang matapos ang taggutom. Nalugod si Śiva (Tryambaka), nagpakita, pinagkalooban si Gautama ng di-matitinag na debosyon at ng Kanyang pananatili sa kalapit na bundok na sumikat bilang Tryambaka. Itinatakda ng kabanata ang mapagligtas na bunga ng pagligo sa Godāvarī (bilang Gaṅgā), pagsamba kay Tryambaka na may wastong handog, pagsasagawa ng mga ritong pitṛ, at pagtupad ng mga panata sa Pañcavaṭī—na lalo pang banal dahil sa paninirahan ni Rāma noong Tretā-yuga—at nagwawakas na ang pagbigkas o pakikinig nito ay nagdudulot ng dakilang puṇya at katuparan ng ninanais.