Sa pag-uusap, hiniling ni Mohinī ang kadakilaan ng Puṣkarodbhava (Puṣkara). Ipinahayag ni Vasu na ang Puṣkara ay isang kṣetra na laging tumutupad ng hangarin, tinitirhan ng mga pangunahing diyos at binabantayan ni Śivadūtī. Itinaas ang paninirahan at banal na pagligo sa buwan ng Jyeṣṭha bilang napakalaking kabutihang-loob, na ang isang beses na snāna o kahit darśana lamang ay itinuturing na kapantay ng dakilang mga handog-Veda. Pagkaraan, inililista ang loob na topograpiya ng mga tīrtha—mga tuktok, batis, tatlong lawa (Nakatatanda/Gitna/Nakababata), mga tawiran na kaugnay ng Sarasvatī, at mga pook na pinangalanan: Nandā, Koṭitīrtha, Agastya-āśrama, Saptarṣi-āśrama, pook ni Manu, Gaṅgā-udgama, Viṣṇupada, Nāga-tīrtha, Piśāca-tīrtha, lawa ni Śivadūtī, at Ākāśa-Puṣkara. Bawat tīrtha ay may inirerekomendang dāna (baka, lupa, ginto, pagkain, butil, linga/linga ng sesame) at ipinangakong bunga (pagkapawi ng kasalanan, mahabang buhay, kasaganaan, salokya kasama ng mga ṛṣi, Brahmaloka/Viṣṇuloka/Rudraloka, langit, o mokṣa). Itinatakda rin ang mga tuntuning pangkalendaryo sa pagligo sa Kārtika ayon sa tiyak na nakṣatra-yoga, at nagwawakas sa pag-unawa na ang pag-alaala, pagbigkas ng pangalan, at pakikinig sa māhātmya ay nagkakaloob din ng gantimpala ng Puṣkara.
No shlokas available for this adhyaya yet.
The chapter states that the total merit obtained by bathing at all sacred bathing-places is gained by a mortal who bathes once at Jyeṣṭha-kuṇḍa, making it a concentrated locus of tīrtha-phala within Puṣkara.
Ākāśa-Puṣkara is described as a tīrtha that bestows the fruits of mantra and yoga; meditation on the Divine ‘in the ether/sky’ with mantras beginning “Āpo hi ṣṭhā…” followed by bathing is said to lead to the eternal abode (liberation).
Each major bath-site is paired with a specific gift—cow, land, gold, food, grains, sesame—and with honoring brāhmaṇas; the text frames dāna as the completing limb of tīrtha-yātrā that converts ritual contact with the kṣetra into durable dharma and higher-world attainment.
It explicitly urges reverence and service by all varṇas (Brāhmaṇa, Kṣatriya, Vaiśya, Śūdra), emphasizing ethical qualifications (Brahman-devotion, compassion) and ritual sincerity rather than exclusivity.