The Greatness of Kāśī (Avimukta): Pilgrimage Calendar, Yātrā-Dharma, and the Network of Śiva-Liṅgas
मार्कंडेयह्रदस्थैस्तु स्नानपूजनतत्परैः । कृता यक्षैस्तु यात्रेयमिषमासे वरानने ॥ ६ ॥
mārkaṃḍeyahradasthaistu snānapūjanatatparaiḥ | kṛtā yakṣaistu yātreyamiṣamāse varānane || 6 ||
O binibining may magandang mukha, sa buwan ng Iṣa, ang mga Yakṣa na nanahan sa Lawa ni Mārkaṇḍeya ay nagsagawa ng banal na paglalakbay na ito, masigasig sa pagligo at pagsamba.
Narada (narrating a Tirtha-mahatmya account within Uttara-Bhaga)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
It highlights tirtha-yatra as a disciplined practice—staying at a sacred lake and performing snana (ritual bathing) and puja (worship)—showing that such acts, done with devotion and proper timing, are spiritually meritorious.
Bhakti is implied through “snāna-pūjana-tatpara”—steadfast dedication to worship; the verse frames pilgrimage not as travel alone but as sustained, devotional service at a holy site.
It points to kalā/kalpa-oriented ritual discipline and time-keeping—observing an auspicious month (“Iṣa-māsa”) for yatra, aligning pilgrimage practice with traditional sacred calendrics.