The Description of Kāśī (Kāśī-māhātmya): Avimukta, Kapālamocana, and Śiva’s Purification
धरणिभरहरासुरारिपूज्य प्रकृतीशेश जगन्निवास राम । गुणगणविलसच्चराचरेश त्रिगुणातीत सनातनाग्रपूज्य । निजजनपरिरक्षितान्तकारे कमलाङ्घ्रे कमनीय पद्मनाभ । कमलकर कुशेशयाधिवास प्रियकामोन्मथन त्र्यधीशवंद्य ॥ ४३ ॥
dharaṇibharaharāsurāripūjya prakṛtīśeśa jagannivāsa rāma | guṇagaṇavilasaccarācareśa triguṇātīta sanātanāgrapūjya | nijajanaparirakṣitāntakāre kamalāṅghre kamanīya padmanābha | kamalakara kuśeśayādhivāsa priyakāmonmathana tryadhīśavaṃdya || 43 ||
O Rāma, kanlungan ng lahat ng daigdig—iginagalang maging ng kaaway ng mga Asura na si Śiva, at Ikaw ang nag-aalis ng bigat ng lupa. Panginoon ng Prakṛti at ng kanyang Paghahari; Hari ng lahat ng gumagalaw at di-gumagalaw, nagniningning sa di-mabilang na kagalingan; lampas sa tatlong guṇa, walang hanggan na unang sinasamba ng mga sinauna. O Padmanābha, kaibig-ibig ang Iyong mga paang-lotus; ang Iyong kamay na lotus ang nag-iingat sa Iyong mga tapat sa oras ng kamatayan; Ikaw ay nananahan sa lotus (Lakṣmī), nagpapaliyab ng puso ng mga minamahal na bhakta, at sinasamba ng mga pinuno ng tatlong daigdig.
Narada (stotra within the Uttara-Bhaga narrative context)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
It exalts Bhagavān (Viṣṇu/Rāma) as the cosmic refuge who transcends the three guṇas, protects devotees—especially at the time of death—and is revered even by the highest deities, establishing Him as the supreme object of worship.
By listing divine attributes (protector of devotees, lotus-footed Padmanābha, adored by all worlds), it guides the mind into loving remembrance and praise—core practices of bhakti—culminating in antakāla-smaraṇa (remembrance at death) as a devotional ideal.
No specific Vedāṅga technique is taught; the practical takeaway is stotra-pāṭha (devotional recitation) and nāma-smaraṇa as a sādhana, aligned with Purāṇic ritual devotion rather than technical disciplines like Vyākaraṇa or Jyotiṣa.