The Description of the Anukramaṇikā (Chapter-wise Summary) of the Varāha Purāṇa

Verse 1

ब्रह्मोवाच । श्रृणु वत्स प्रवक्ष्यामि वाराहं वै पुराणकम् । भागद्वययुतं शश्वद्विष्णुमाहात्म्यसूचकम् ॥ १ ॥

Wika ni Brahmā: Makinig, mahal na anak; ilalarawan ko ang Varāha Purāṇa, na may dalawang bahagi at laging nagpapahiwatig ng kadakilaan ni Viṣṇu.

Verse 2

मानवस्य तु कल्पस्य प्रसंगं मत्कृतं पुरा । निबबंध पुराणेऽस्मिंश्चतुर्विंशसहस्रके ॥ २ ॥

Noong unang panahon, ang salaysay tungkol sa Mānavā-kalpa (kalpa ni Manu) na aking binuo ay isinama sa Purāṇa na ito na may dalawampu’t apat na libong taludtod.

Verse 3

व्यासो हि विदुषां श्रेष्ठः साक्षान्नारायणो भुवि । तत्रादौ शुभसंवादः स्मृतोभूमिवराहयोः ॥ ३ ॥

Tunay na si Vyāsa ang pinakadakila sa mga pantas—si Nārāyaṇa mismo na nahayag sa daigdig. Sa pinakasimula, inaalala ang mapalad na pag-uusap nina Bhūmī (Ina ng Daigdig) at Varāha.

Verse 4

अथादिकृतवृत्तांते रंभस्य चरितं ततः । दुर्जयस्य च तत्पश्चाच्छ्राद्धकल्प उदीरितः ॥ ४ ॥

Pagkaraan, sa pagtatapos ng salaysay tungkol kay Ādikṛt, isinasalaysay ang buhay ni Rambhā; kasunod nito ang kuwento ni Durjaya, at pagkatapos ay ipinaliliwanag ang tuntunin ng ritwal na Śrāddha.

Verse 5

महातपस आख्यानं गौर्युत्पत्तिस्ततः परा । विनायकस्य नागानां सेनान्यादित्ययोरपि ॥ ५ ॥

Sumunod ang salaysay tungkol kay Mahātapas, ang dakilang asceta; kasunod nito ang marangal na pagbanggit sa paglitaw ni Gaurī; at kasama rin ang mga salaysay tungkol kay Vināyaka, sa mga Nāga, at sa mga pinunong-mandirigma at mga Āditya.

Verse 6

गणानां च तथा देव्या धनदस्य वृषस्य च । आख्यानं सत्यतपसो व्रताख्यानसमन्वितम् ॥ ६ ॥

Kasama rin ang salaysay tungkol sa mga Gaṇa, sa Devī, kay Dhanada (Kubera), at kay Vṛṣa; at ang kuwento ni Satyatapasa—na ganap na may kaugnay na mga salaysay tungkol sa mga banal na panata (vrata).

Verse 7

अगस्त्यगीता तत्पश्चाद्रुद्रगीता प्रकीर्तिता । महिषासुरविध्वंसमाहात्म्यं च त्रिशक्तिजम् ॥ ७ ॥

Pagkaraan nito, inilalarawan ang Agastya-gītā, at saka ipinahahayag ang Rudra-gītā; at kasama rin ang banal na kadakilaan ng pagwasak kay Mahiṣāsura, na isinilang mula sa tatluhang Kapangyarihang-Diyos (Triśakti).

Verse 8

पर्वाध्यायस्ततः श्वेतोपाख्यानं गोप्रदानिकम् । इत्यादि कृतवृत्तांतं प्रथमे दर्शितं मया ॥ ८ ॥

Sumunod ang kabanata tungkol sa mga banal na pagdiriwang (parvan); pagkatapos ay ang salaysay ni Śveta, kalakip ang ritwal ng pag-aalay ng kaloob na mga baka. Ang gayong natapos na mga ulat at iba pa ay aking inilahad sa Unang bahagi.

Verse 9

भगवद्धर्मके पश्चाद्वततीर्थकथानकम् । द्वात्रिंशदपराधानां प्रायश्चित्तं शरीरगम् ॥ ९ ॥

Pagkaraan ng bahagi tungkol sa Dharma ng Bhagavān, sumusunod ang salaysay hinggil sa mga panata (vrata) at mga banal na pook-paglalakbay (tīrtha), gayundin ang mga pagsisiyam na isinasagawa sa katawan (prāyaścitta) para sa tatlumpu’t dalawang paglabag.

Verse 10

तीर्थानां चापि सर्वेषां माहात्म्यं पृथगीरितम् । मथुराया विशेषेण श्राद्धादीनां विधिस्ततः ॥ १० ॥

Ang kadakilaan ng lahat ng tīrtha ay inilahad din nang hiwa-hiwalay; at pagkatapos, na may natatanging pagbibigay-diin sa Mathurā, itinatakda ang wastong pamamaraan ng mga ritwal na nagsisimula sa śrāddha at iba pa.

Verse 11

वर्णनं यमलोकस्य ऋषिपुत्रप्रसंगतः । विपाकः कर्मणां चैव विष्णुव्रतनिरूपणम् ॥ ११ ॥

Nariyan ang paglalarawan sa kaharian ni Yama (Yamaloka) kaugnay ng pangyayari sa anak ng isang ṛṣi; ang pagsasalaysay ng bunga ng mga gawa (karma); at ang pagpapaliwanag ng mga panatang iniuukol kay Viṣṇu.

Verse 12

गोकर्णस्य च माहात्म्यं कीर्तितं पापनाशनम् । इत्येवं पूर्वभागोऽयं पुराणस्य निरूपितः ॥ १२ ॥

Sa gayon, ipinahayag ang kadakilaan ni Gokarṇa na pumupuksa ng kasalanan; at sa ganitong paraan, naipaliwanag ang Pūrva-bhāga, ang unang bahagi ng Purāṇa na ito.

Verse 13

उत्तरे प्रविभागे तु पुलस्त्यकुरुराजयोः । संवादे सर्वतीर्थानां माहात्म्यं विस्तरात्पृथक् ॥ १३ ॥

Sa huling bahagi (Uttara), sa pag-uusap nina Rishi Pulastya at Haring Kuru, isinalaysay ang kadakilaan ng lahat ng banal na tirtha (pook-paglalakbay-diyos)—bawat isa nang hiwalay at masinsinang ganap.

Verse 14

अशेषधर्माश्चाख्याताः पौष्करं पुण्यपर्व च । इत्येवं तव वाराहं प्रोक्तं पापविनाशनम् ॥ १४ ॥

Sa gayon, ang lahat ng dharma ay naipahayag nang walang kulang, kasama ang banal na tīrtha ng Puṣkara at ang mga araw ng banal na pagtalima. Sa ganitong paraan, ang Varāha Purāṇa ay naipaliwanag sa iyo—tagapuksa ng kasalanan.

Verse 15

पठतां श्रृण्वतां चैव भगवद्भक्तिवर्धनम् । कांचनं गरुड कृत्वा तिलधेनुसमन्वितम् ॥ १५ ॥

Para sa mga bumibigkas at mga nakikinig, ito’y nagpapalago ng bhakti sa Panginoon; (dapat) lumikha ng gintong Garuḍa at, kasama nito, maghandog ng tila-dhenu (bakang linga) bilang alay.

Verse 16

लिखित्वैतच्च यो दद्याच्चैत्र्यां विप्राय भक्तितः । स लभेद्वैष्णवं धाम देवर्षिगणवंदितः ॥ १६ ॥

Sinumang magsulat ng tekstong ito at sa buwan ng Caitra, nang may debosyon, ibigay ito sa isang brāhmaṇa—makakamtan niya ang dhāma ng mga Vaiṣṇava, ang tahanan ni Viṣṇu, na pinararangalan ng mga devarṣi.

Verse 17

यो वानुक्रमणीमेंतां श्रृणोत्यपि पठत्यपि । सोऽपि भक्तिं लभेद्विष्णौ संसारोच्छेदकारिणीम् ॥ १७ ॥

Sinumang makarinig ng Anukramaṇī (talaang-buod) na ito, o kahit bumigkas nito, ay magkakamit din ng bhakti kay Viṣṇu—bhakti na pumuputol sa saṁsāra, ang pag-ikot ng pag-iral sa daigdig.

Verse 18

इति श्रीबृहन्नारदीय पुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे वाराहपुराणानुक्रमणीवर्णनं नाम त्र्युत्तरशततमोऽध्यायः ॥ १०३ ॥

Sa ganito nagtatapos ang ika-103 kabanata ng Unang Bahagi ng Śrī Bṛhannāradīya Purāṇa, sa Dakilang Salaysay, sa Ikaapat na Bahagi, na pinamagatang “Paglalarawan ng Anukramaṇikā (buod ayon sa kabanata) ng Vārāha Purāṇa.”