The Exposition of the Anukramaṇī (Index/Summary) of the Liṅga Purāṇa

Verse 1

ब्रह्मोवाच । श्रृणु पुत्र प्रवक्ष्यामि पुराणं लिंगसंज्ञितम् । पठतां श्रृण्वतां चैव भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् ॥ १ ॥

Wika ni Brahmā: “Makinig ka, anak; ngayo’y ipaliliwanag ko ang Purāṇa na kilala bilang Liṅga Purāṇa—na nagkakaloob ng bhukti (kaginhawahang makamundo) at mukti (kalayaan) sa mga bumibigkas at sa mga nakikinig.”

Verse 2

यच्च लिंगाभिधं तिष्ठन्वह्निलिंगे हरोऽभ्यधात् । मह्यं धर्मादिसिद्ध्यर्थं मग्निकल्पकथाश्रयम् ॥ २ ॥

At habang nananatili si Hara (Śiva) sa anyong tinatawag na Liṅga—sa nagliliyab na Liṅga—winika niya: “Para sa akin, upang makamtan ang Dharma at iba pang layunin ng buhay, ang salaysay na ito’y dapat ituring na nakasalig sa kuwento ng Agni-kalpa.”

Verse 3

तदेव व्यासदेवेन भागद्वयसमन्वितम् । पुराणं लिंगमुदितं बह्वाख्यानविचित्रितम् ॥ ३ ॥

Ang yaong akda ring iyon, na binuo ni Vyāsadeva at inayos sa dalawang bahagi, ay ipinahahayag bilang Liṅga Purāṇa—pinapalamutian ng maraming salaysay na sari-sari at kahanga-hanga.

Verse 4

तदेकादशसाहस्रं हरमाहात्म्यसूचकम् । परं सर्वपुराणानां सारभूतं जगत्त्रये ॥ ४ ॥

Ang bahaging iyon ay may labing-isang libong taludtod at nagpapahayag ng kadakilaan ni Hara (Śiva). Itinuturing itong pinakadakila sa lahat ng Purāṇa, ang pinakadiwa sa tatlong daigdig.

Verse 5

पुराणोपक्रमे प्रश्नः सृष्टिः संक्षेपतः पुरा । योगाख्यानं ततः प्रोक्तं कल्पाख्यानं ततः परम् ॥ ५ ॥

Sa pinakasimula ng Purāṇa, inihaharap ang isang tanong; saka inilalarawan nang maikli ang sinaunang paglikha. Pagkaraan nito itinuturo ang salaysay ng Yoga, at pagkatapos ay ang pag-uulat tungkol sa Kalpa.

Verse 6

लिंगोद्भवस्तदंबा च कीर्तिता हि ततः परम् । सनत्कुमारशैलादिसंवादश्चाथ पावनः ॥ ६ ॥

Pagkatapos, isinasalaysay ang paglitaw ng Liṅga at ng Banal na Ina, si Ambā. Saka sumusunod ang nakapaglilinis na pag-uusap ni Sanatkumāra kay Śaila at sa iba pa.

Verse 7

ततो दाधीचचरितं युगधर्मनिरूपणम् । ततो भुवन कोशाख्या सूर्यसोमान्वयस्ततः ॥ ७ ॥

Pagkatapos ay ang salaysay tungkol kay Dadhīca, kasunod ang pagpapaliwanag ng yuga-dharma, ang mga tungkuling angkop sa bawat panahon. Saka ang bahaging tinatawag na “Bhuvana-kośa,” at pagkatapos ay ang angkan nina Sūrya at Soma.

Verse 8

ततश्च विस्तरात्सर्गस्त्रिपुराख्यानकं तथा । लिंगप्रतिष्ठा च ततः पशुपाशविमोक्षणम् ॥ ८ ॥

Pagkatapos ay inilalarawan nang mas malawak ang paglikha, gayundin ang salaysay ng Tripura. Saka ang pagtatatag (pagpapabanal) ng Śiva-liṅga, at pagkatapos ay ang paglaya ng Paśu mula sa mga gapos (pāśa).

Verse 9

शिवव्रतानि च तथा सदाचारनिरूपणम् । प्रायश्चितान्यरिष्टानि काशीश्रीशैलवर्णनम् ॥ ९ ॥

Isinasalaysay din ang mga panatang iniaalay kay Śiva, at ang pagpapaliwanag ng sadācāra, ang matuwid na asal. Nariyan din ang iba’t ibang prāyaścitta (pagbabayad-sala), ang masasamang palatandaan at pagpayapa sa mga ito, at ang paglalarawan ng Kāśī at Śrīśaila.

Verse 10

अंधकाख्यानकं पश्चाद्वाराहचरितं पुनः । नृसिंहचरितं पश्चाज्जलंधरवधस्ततः ॥ १० ॥

Pagkaraan nito ay isinasalaysay ang kasaysayan ni Andhaka; saka muling ang salaysay ng (Panginoong Viṣṇu bilang) Varāha. Pagkatapos ay ang salaysay ni Narasiṃha, at sumunod ang pagpaslang kay Jalaṃdhara.

Verse 11

शैवं सहस्रनामाथ दक्षयज्ञविनाशनम् । कामस्य दहनं पश्चाद्गिरिजायाः करग्रहः ॥ ११ ॥

Kasunod nito ang “Sanlibong Pangalan” ni Śiva; saka ang salaysay ng pagwasak sa yajña ni Dakṣa. Pagkaraan ay ang pagsunog kay Kāma, at sa huli ang kasal (pagkuha ng kamay) ni Girijā (Pārvatī).

Verse 12

ततो विनायकाख्यानं नृपाख्यानं शिवस्य च । उपमन्युकथा चापि पूर्वभाग इतीरितः ॥ १२ ॥

Pagkatapos ay isinasalaysay ang kuwento ni Vināyaka, ang kuwento ng hari, at gayundin ang kay Śiva; at pati ang salaysay ni Upamanyu—ganito inilarawan ang Pūrva-bhāga.

Verse 13

विष्णुमाहात्म्यकथनमंबरीषकथा ततः । सनत्कुमारनंदीशसंवादश्च पुनर्मुने ॥ १३ ॥

Pagkatapos ay ang pagsasalaysay ng kadakilaan ni Viṣṇu, kasunod ang kuwento ni Ambarīṣa; at muli, O pantas, ang pag-uusap nina Sanatkumāra at Nandīśa.

Verse 14

शिवमाहात्म्यसंयुक्तः स्नानयागादिकं ततः । सूर्यपूजाविधिश्चैव शिवपूजा च मुक्तिदा ॥ १४ ॥

Kaugnay ng pagpupuri sa kadakilaan ni Śiva, itinuturo nito ang mga ritwal ng banal na pagligo, yajña at iba pang pagsamba. Itinatakda rin nito ang paraan ng pagsamba kay Sūrya, at ang pagsamba kay Śiva na nagkakaloob ng kalayaan (mokṣa).

Verse 15

दानानि बहुधाक्तानि श्राद्धप्रकरणं ततः । प्रतिष्ठातं त्रमुदितं ततोऽघोरस्य कीर्तनम् ॥ १५ ॥

Pagkaraan, inilarawan ang maraming uri ng kawanggawa; sumunod ang bahagi tungkol sa mga ritong śrāddha. Pagkatapos ay isinalaysay ang Pratiṣṭhāta at Tramudita, at saka ang banal na pagpupuri (kīrtana) kay Aghora.

Verse 16

वज्रेश्वरी महाविद्या गायत्रीमहिमा ततः । त्र्यंबकस्य च माहात्म्यं पुराणश्रवणस्य च ॥ १६ ॥

Sumunod ang dakilang banal na kaalaman (Mahāvidyā) ni Vajreśvarī, at pagkatapos ang kaluwalhatian ng Gāyatrī. Binabanggit din ang kadakilaan ni Tryambaka (Śiva) at ang dakilang bunga ng pakikinig sa mga Purāṇa.

Verse 17

एवं चोपरिभागस्ते लैंगस्य कथितो मया । व्यासेन हि निबद्धस्य रुद्रामाहात्म्यसूचितः ॥ १७ ॥

Sa ganitong paraan, ipinaliwanag ko sa iyo ang huling (itaas) na bahagi ng Liṅga Purāṇa—na binuo ni Vyāsa—kung saan inihahayag ang kadakilaan ni Rudra.

Verse 18

लिखित्वैतत्पुराणं तु तिलधेनुसमन्वितम् । फाल्गुन्यां पूर्णिमायां यो दद्याद्भक्त्या द्विजातये ॥ १८ ॥

Kapag naipakopya ang Purāṇa na ito at sinamahan ng handog na ‘tila-dhenu’ (bakang linga ng linga—handog na linga ng linga) na bakang sesame, sinumang sa kabilugan ng buwan ng Phālguna ay mag-alay nito nang may debosyon sa isang dvija (dalawang-beses na isinilang) ay tatamo ng banal na gantimpala ng kabutihan.

Verse 19

स लभेच्छिवसायुज्यं जरामरणवर्जितम् । यः पठेच्छृणुयाद्वापि लैंगं पापापहं नरः ॥ १९ ॥

Ang sinumang bumibigkas o kahit nakikinig lamang sa Liṅga Purāṇa na pumapawi ng kasalanan, ay makakamtan ang sāyujya—pakikiisa kay Śiva—na walang pagtanda at kamatayan.

Verse 20

स भुक्तभोगो लोकेऽस्मिन्नंते शिवपुरं व्रजेत् । लिंगानुक्रमणीमेतां पठेद्यः श्रृणुयात्तथा ॥ २० ॥

Ang sinumang bumibigkas o gayundin ay nakikinig sa Anukramaṇī—ang buod na talaan ng Liṅga Purāṇa—pagkaraang malasap ang mga bunga ng buhay sa mundong ito, sa wakas ay tutungo sa tahanan ni Śiva.

Verse 21

तावुभौ शिवभक्तौ तु लोकद्वितयभोगिनौ । जायतां गिरिजाभर्तुः प्रसादान्नात्र संशयः ॥ २१ ॥

Tunay na ang dalawang iyon ay mga deboto ni Śiva at mga tumatamasa ng kasaganaan sa dalawang daigdig; sa biyaya ng Panginoon, ang Kabiyak ni Girijā, sila’y magkakamit nito—walang pag-aalinlangan.

Verse 22

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे लिंगपुराणानुक्रमणीनिरूपणं नाम द्व्युत्तरशततमोऽध्यायः ॥ १०२ ॥

Sa gayon nagtatapos, sa Śrī Bṛhannāradīya Purāṇa—sa Pūrva-bhāga, sa Dakilang Salaysay (Bṛhad-upākhyāna), sa Ikaapat na Pada—ang ika‑102 kabanata na pinamagatang “Paglalahad ng Anukramaṇī (talaan/buod) ng Liṅga Purāṇa.”