Adhyaya 60: Descriptions of Kimpurusha-varsha, Hari-varsha, Ilavrita (Meru-varsha), Ramyaka, and Hiranyamaya

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणेऽथोत्तरकुरुकथनं नामैकोनषष्टितमोऽध्यायः । षष्टितमोऽध्यायः— मार्कण्डेय उवाच । यत्तु किम्पुरुषं वर्षं तत् प्रवक्ष्याम्यहं द्विज । यत्रायुर् दशसाहस्रं पुरुषाणां वपुष्मताम् ॥

(Pangwakas:) Sa gayon nagtatapos ang ikalimampu’t siyam na kabanata, na tinatawag na “Salaysay ng Uttara-Kuru,” sa Śrī Mārkaṇḍeya Purāṇa. (Ngayon ay nagsisimula) ang Ikaanimnapu. Sinabi ni Mārkaṇḍeya: “Ngayon ilalarawan ko ang lupain na tinatawag na Kiṃpuruṣa, O dalawang-ulit-na-isinilang, kung saan ang mga taong may katawan ay may habang-buhay na sampung libong taon.”

Verse 2

अनामया ह्यशोकाश्च नरा यत्र तथा स्त्रियः । प्लक्षः षण्डश्च तत्रोक्तः सुमहान्नन्दनोपमः ॥

Doon, ang mga lalaki at babae ay tunay na malaya sa karamdaman at malaya sa dalamhati. Sinasabi ring naroon ang isang dakilang punong plakṣa at isang kakahuyan—napakalawak, na maihahambing sa Nandana (hardin ng mga deva).

Verse 3

तस्य ते वै फलरसं पिबन्तः पुरुषाः सदा । स्थिरयौवननिष्पन्नाः स्त्रियश्चोत्पलगन्धिकाः ॥

Sa patuloy na pag-inom ng katas ng bunga nito, nananatiling may matatag na kabataan ang mga lalaki; at ang mga babae ay mabango na gaya ng mga lotus.

Verse 4

अतः परं किंपुरुषाद्धरिवर्षं प्रचक्ष्यते । महारजतसङ्काशा जायन्ते तत्र मानवाः ॥

Sa ibayo ng Kimpuruṣa ay inilalarawan ang Harivarṣa. Doon, ang mga tao ay isinisilang na may ningning na tulad ng dakilang pilak.

Verse 5

देवलोकच्युताः सर्वे देवरूपाश्च सर्वशः । हरिवर्षे नराः सर्वे पिबन्तीक्षुरसं शुभम् ॥

Silang lahat ay bumaba (nagmula) mula sa daigdig ng mga diyos, at sa lahat ng paraan ay anyong tulad-diyos. Sa Harivarṣa, ang lahat ng tao ay umiinom ng mapalad na katas ng tubo.

Verse 6

न जरा बाधते तत्र न जीर्यन्ते च कर्हिचित् । तावन्तमेव ते कालं जीवन्त्यथ निरामयाः ॥

Doon, hindi sila dinadapuan ng katandaan, ni kailanman ay hindi sila nanghihina. Nabubuhay sila ayon sa itinakdang haba ng panahon, at saka (lumilisan), na walang karamdaman.

Verse 7

मेरुवर्षं मया प्रोक्तं मध्यमं यदिलावृतम् । न तत्र सूर्यस्तपति न ते जीर्यन्ति मानवाः ॥

Inilarawan ko na ang rehiyon ng Meru, ang gitnang lupain na tinatawag na Ilāvṛta. Doon, hindi nanununog ang araw, at ang mga tao roon ay hindi tumatanda.

Verse 8

लभन्ते नात्मलाभञ्च रश्मयश्चन्द्रसूर्ययोः । नक्षत्राणां ग्रहाणाञ्च मेरॊस्तत्र परा द्युतिः ॥

Doon, ang mga sinag ng buwan at araw ay hindi nakaaabot sa ganap na bisa, gayundin ang sa mga bituin at mga planeta; sapagkat ang kaningningan ng Meru ang siyang pinakamataas.

Verse 9

पद्मप्रभाः पद्मगन्धा जम्बूफलरसाशिनः । पद्मपत्रायताक्षास्तु जायन्ते तत्र मानवाः ॥

Doon, ang mga tao’y isinisilang na may liwanag na tulad ng lotus at halimuyak na tulad ng lotus; nabubuhay sila sa katas ng bungang Jambū, at ang kanilang mga mata’y mahahaba gaya ng talulot ng lotus.

Verse 10

वर्षाणान्तु सहस्राणि तत्राप्यायुः त्रयोदश । सरावाकारसंस्तारो मेरुमध्ये इलावृते ॥

Doon din, ang haba ng buhay ay labintatlong libong taon. Sa Ilāvṛta, sa gitna ng Meru, ang lupain ay nakalatag na tila isang mangkok (parang palanggana).

Verse 11

मेरुस्तत्र महाशैलस्तदाख्यातमिलावृतम् । रम्यकं वर्षमस्माच्च कथयिष्ये निबोध तत् ॥

Doon, ang Meru ang dakilang bundok, at ang pook na iyon ay tinatawag na Ilāvṛta. At ngayon, mula rito, ilalarawan ko ang varṣa na tinatawag na Ramyaka—unawain mo.

Verse 12

वृक्षस्तत्रापि चोत्तुङ्गो न्यग्रोधो हरितच्छदः । तस्यापि ते फलरसं पिबन्तो वर्तयन्ति वै ॥

Doon din ay nakatindig ang isang matayog na punò—ang balete (nyagrodha) na may luntiang mga dahon. Sa pag-inom ng katas ng bunga nito, tunay nilang pinananatili ang buhay.

Verse 13

वर्षायुतायुषस्तत्र नरास्तत्फलभोगिनः । रतिप्रधानविमला जरादौर्गन्ध्यवर्जिताः ॥

Doon, ang mga tao ay nabubuhay nang sampung libong taon, tinatamasa ang mga bunga at ani ng lupain. Sila’y dalisay, likás na umiibig sa ligaya, at malaya sa pagtanda at sa mabahong amoy.

Verse 14

तस्मादथोत्तरं वर्षं नाम्ना ख्यातं हिरण्मयम् । हिरण्वती नदी यत्र प्रभूतकमलोज्ज्वला ॥

Sa hilaga niyon ay may isa pang lupain na tanyag sa pangalang Hiraṇmaya. Doon, ang ilog na Hiraṇvatī ay nagniningning, maliwanag dahil sa saganang mga lotus.

Verse 15

महाबलाः सतेजस्का जायन्ते तत्र मानवाः । महाकाया महासत्त्वा धनिनः प्रियदर्शनाः ॥

Doon isinilang ang mga taong may dakilang lakas at ningning—malalaking katawan, masiglang sigla, mayaman, at kaaya-ayang pagmasdan.