Adhyaya 50 — Mind-Born Progeny, Svayambhuva Manu’s Lineage, and Brahmā’s Ordinance to Duḥsaha (Alakṣmī’s Retinue)
तथैव यक्ष ! पुष्ट्यर्थमसच्छास्त्रक्रियाश्च याः ।
यच्चार्थनिर्वृतं किञ्चिदधीताṃ यन्न सत्यतः ॥
tathaiva yakṣa puṣṭy-artham asac-chāstra-kriyāś ca yāḥ |
yac cārtha-nirvṛtaṃ kiñcid adhītaṃ yan na satyataḥ ||
“Gayundin, O Yakṣa, ang mga ritwal na nakabatay sa maling/di-matatag na aral, na ginagawa para sa (pagpapakain) sa iyo; at anumang pag-aaral na isinasagawa dahil lamang sa pagkasiyahan sa yaman at hindi para sa katotohanan—(iyon man ay sa iyo).”
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bibhatsa", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Learning and ritual are validated by satya (truth) and right śāstra; when pursued for display or material complacency, they are spiritually barren and depicted as feeding lower tendencies.
This is dharma-śikṣā (instruction on conduct), not sarga/pratisarga/manvantara/vaṃśa/vaṃśānucarita.
‘False śāstra’ signifies misaligned cognition; misaligned cognition shapes misaligned ritual energy, which gravitates toward tamasic beneficiaries.