Adhyaya 34 — Madālāsā’s Instruction on Sadācāra (Householder Conduct, Purity, and Daily Rites)
यज्ञदानतपांसीह पुरुषस्य च भूतये । भवन्ति यः सदाचारं समुल्लङ्घ्य प्रवर्तते ॥
yajñadānatapāṃsīha puruṣasya ca bhūtaye | bhavanti yaḥ sadācāraṃ samullaṅghya pravartate ||
Ang paghahandog (yajña), pagkakawanggawa (dāna), at pag-aayuno o pagninilay na may pagtitiis (tapas) sa mundong ito ay nagiging daan sa pag-unlad lamang kapag ginagawa nang hindi lumalabag sa sadācāra, ang marangal na asal; ngunit ang lumalakad na nilalampasan ang sadācāra ay winawasak ang pakinabang ng mga ito.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "dharma", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Ritual and ascetic acts are not self-justifying; they require ethical integrity. Without sadācāra, religious ‘works’ lose their power to produce genuine bhūti (flourishing).
Ethical/dharma instruction; not pancalakṣaṇa.
The triad yajña–dāna–tapas corresponds to offering, sharing, and self-restraint; sadācāra is the unifying ‘seal’ that prevents these energies from becoming egoic display.