Adhyaya 33: Madālasa on the Fruit of Śrāddha Performed on Lunar Days and Nakṣatras

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे श्राद्धकल्पो नाम द्वात्रिंशोऽध्यायः । त्रयस्त्रिंशोऽध्यायः मदालसोवाच— प्रतिपद्धनलाभाय द्वितीया द्विपदप्रदा । वरार्थिनी तृतीया तु चतुर्थो शत्रुनाशिनी ॥

Dito nagtatapos ang ika-32 kabanata, na tinatawag na ‘Śrāddha-kalpa,’ sa Śrī Mārkaṇḍeya Purāṇa. Ngayon ay nagsisimula ang ika-33 kabanata. Sinabi ni Madālasā: Ang pagsasagawa ng kāmya śrāddha sa Pratipat ay nagdudulot ng pagdami ng yaman; sa Dvitīyā ay nagkakaloob ng mga hayop/kalabaw; ang Tṛtīyā ay para sa naghahangad ng mga biyaya; ang Caturthī ay pumupuksa sa mga kaaway.

Verse 2

श्रियां प्राप्रोति पञ्चम्यां षष्ठ्यां पूज्यो भवेन्नरः । गणाधिपत्यं सप्तम्यामष्टम्यां वृद्धिमुत्तमाम् ॥

Sa Pañcamī nakakamit ang kasaganaan; sa Ṣaṣṭhī ang lalaki ay nagiging karapat-dapat sa paggalang. Sa Saptamī nakakamit niya ang pamumuno sa mga pangkat o mga kasamahan, at sa Aṣṭamī nakakamit niya ang mainam na paglago at pag-angat.

Verse 3

स्त्रियो नवम्यां प्राप्रोति दशम्यां पूर्णकामताम् । वेदांस्तथाप्नुयात् सर्वानेकादश्यां क्रियापरः ॥

Sa Navamī nakakamit ang mga babae (ibig sabihin, tagumpay sa pag-aasawa at pakikipagkapwa); sa Daśamī nakakamit ang ganap na katuparan ng mga pagnanasa. At sa Ekādaśī, ang taong deboto sa mga ritwal ay nagkakamit ng lahat ng Veda (ibig sabihin, ganap na sagradong pagkatuto).

Verse 4

द्वादश्यां जयलाभञ्च प्राप्रोति पितृपूजकः । प्रजां मेधां पशुं वृद्धिं स्वातन्त्र्यं पुष्टमुत्तमाम् ॥

Ang sinumang sumasamba sa mga ninuno sa pamamagitan ng pagsasagawa ng śrāddha sa ikalabindalawang araw ng buwan (dvādaśī) ay nagtatamo ng tagumpay at pakinabang; nakakamit niya ang supling, talino, mga baka/kayamanan, pag-unlad at kasaganaan, kasarinlan, at mainam na sustansiya at lakas.

Verse 5

दीर्घमायुरथैश्वर्यं कुर्वाणस्तु त्रयोदशीम् । अवाप्रोति न सन्देहः श्राद्धं श्रद्धापरो नरः ॥

Ang lalaking tapat sa pananampalataya, na nagsasagawa ng śrāddha sa ikalabintatlong araw ng buwan (trayodaśī), ay nagkakamit ng mahabang buhay at kasaganaan—dito’y walang pag-aalinlangan.

Verse 6

यथासम्भावितान्नेन श्राद्धसम्पत्समन्वितः । युवानः पितरो यस्य मृताः शस्त्रेण वा हताः ॥

Taglay ang wastong mga kailangan para sa śrāddha at ang pagkaing inihahandog ayon sa kakayahan—sa kalagayan ng taong ang mga magulang ay namatay nang bata pa o napatay ng sandata…

Verse 7

तेन कार्यं चतुर्दश्यां तेषां प्रीतिमभीप्सता । श्राद्धं कुर्वन्नमावास्यां यत्नेन पुरुषः शुचिः ॥

Kaya nga, sa pagnanais ng kanilang kasiyahan, ang isang dalisay na tao ay dapat masikap na magsagawa ng śrāddha para sa kanila sa ikalabing-apat na araw ng buwan (caturdaśī), at magsagawa rin ng śrāddha sa araw ng bagong buwan (amāvāsyā).

Verse 8

सर्वान् कामानवाप्रोति स्वर्गञ्चानन्तमश्नुते । कृत्तिकासु पितॄन् अर्च्य स्वर्गमाप्रोति मानवः ॥

Nakakamit niya ang lahat ng ninanais at tinatamasa ang langit na walang hanggan. Sa pagsamba sa mga ninuno sa ilalim ng nakṣatra na Kṛttikā, ang tao ay nakaaabot sa langit.

Verse 9

अपत्यकामो रोहिण्यां सौम्ये चोजस्वितां लभेत् । शौर्यमार्द्रासु चाप्रोति क्षेत्रादि च पुनर्वसौ ॥

Ang nagnanais ng supling ay dapat magsagawa ng (ritong śrāddha) sa Rohiṇī; sa Saumya (Mṛgaśīrṣa) nakakamit niya ang sigla at lakas. Sa Ārdrā natatamo ang kagitingan; at sa Punarvasu nakakamit ang mga bukirin at iba pang ari-arian.

Verse 10

पुष्टिं पुष्ये सदाभ्यर्च्य आश्लेषासु वरान् सुतान् । मघासु स्वजनश्रैष्ठ्यं सौभाग्यं फाल्गुनीषु च ॥

Sa pagsamba sa mga ninuno (śrāddha) sa Puṣya, nakakamit ang sustansiya at kasaganaan; sa Āśleṣā, ang mahuhusay na anak na lalaki. Sa Maghā, ang pag-angat sa gitna ng sariling bayan; at sa mga Phālgunī, ang mabuting kapalaran.

Verse 11

प्रदानशीलो भवति सापत्यश्चोत्तरासु च । प्रयाति श्रेष्ठतां सत्यं हस्ते श्राद्धप्रदो नरः ॥

Sa mga Uttarā, siya’y nagiging mapagbigay at may mga anak; at ang lalaking nag-aalay ng śrāddha sa Hasta ay tunay na nakakamit ang kahusayan at pagkapanguna.

Verse 12

रूपयुक्तश्च चित्रासु तथापत्यान्यवाप्नुयात् । वाणिज्यलाभदा स्वातिर्विशाखा पुत्रकामदा ॥

Sa Citrā, siya’y nagkakaroon ng kagandahan at kaakit-akit, at nagkakasupling. Ang Svātī ay nagbibigay ng pakinabang sa kalakalan, at ang Viśākhā ay nagbibigay ng ninanais na anak na lalaki.

Verse 13

कुर्वन्तश्चानुराधासु लभन्ते चक्रवर्तिताम् । आधिपत्यञ्च ज्येष्ठासु मूले चारोग्यमुत्तमम् ॥

Sa pagsasagawa ng (śrāddha) sa Anurādhā, nakakamit nila ang paghaharing ganap (katayuang cakravartin); sa Jyeṣṭhā, ang pagkapanginoon; at sa Mūla, ang napakahusay na kalusugan.

Verse 14

आषाढासु यशः प्राप्तिरुत्तरासु विषोकता । श्रवणे च शुभान् लोकान् धनिष्ठासु धनं महत् ॥

Kapag isinagawa ang kāmya-śrāddha sa ilalim ng mga nakṣatra na Āṣāḍhā, nakakamit ang katanyagan; sa ilalim ng Uttarā, kalayaan mula sa dalamhati; sa ilalim ng Śravaṇa, mga mapalad na daigdig; at sa ilalim ng Dhaniṣṭhā, malaking kayamanan.

Verse 15

वेदवित्त्वमभिजिति भिषक्सिद्धन्तु वारुणे । अजाविकं प्रौष्ठपदे विन्देद् गास्तु तथोत्तरे ॥

Sa ilalim ng Abhijit, nakakamit ang ganap na pagkamay-ari sa Veda; sa ilalim ng Vāruṇa, nagtatamo ng tagumpay bilang manggagamot; sa ilalim ng Prauṣṭhapada, nakakakuha ng kambing at tupa; at sa ilalim ng Uttarā, nakakakuha ng mga baka.

Verse 16

रेवतीषु तथा कुप्यमश्विनीषु तुरङ्गमान् । श्राद्धं कुर्वंस्तथाप्रोति भरणीष्वायुरुत्तमम् । तस्मात् काम्यानि कुर्वोत ऋक्षेष्वेतेषु तत्त्ववित् ॥

Sa ilalim ng Revatī, nakakamit ang mga metal at kasangkapan (kupyāni); sa ilalim ng Aśvinī, nakakamit ang mga kabayo; ang pagsasagawa ng śrāddha sa ilalim ng Bharaṇī ay nagdudulot ng napakahusay na kahabaan ng buhay. Kaya ang nakaaalam ng tuntunin ay dapat magsagawa ng mga ritong may hangarin sa ilalim ng mga konstelasyong ito.