Shloka 45
Adhyaya 29 — Alarka’s Inquiry and Madalasa’s Teaching on Householder Dharma (Gārhasthya), Vaiśvadeva, and Atithi Hospitality
जामयश्च गुरुं चैव गृहस्थो विभवे सति । श्वभ्यश्च श्वपचेभ्यश्च वयोभ्यश्चावपेद् भुवि ॥
jāmayaś ca guruṃ caiva gṛhastho vibhave sati | śvabhyaś ca śvapacebhyaś ca vayobhyaś cāvaped bhuvi ||
Kapag may kakayahan, ang maybahay ay dapat ding tumulong at gumalang sa mga umaasa sa kanya at sa kanyang guro; at maglagay ng handog sa lupa para sa mga aso, para sa mga itinuturing na palaboy/itinatakwil (gaya ng nagluluto ng aso), at para sa matatanda o mga nakatatanda.
{ "primaryRasa": "karuna", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Dharma extends to those at the margins—animals, the socially excluded, and the elderly—along with the guru. Merit arises from widening the circle of care.
Ācāra/Dharma instruction; a social-ethical appendix typical of purāṇas.
Offering on the ground symbolizes humility and recognition of shared embodiment. The ‘lowest’ recipients become mirrors for dissolving pride and purifying possession.