Adhyaya 15 — Karmic Retribution: Rebirths After Naraka and the King’s Compassion in Hell
निकृत्या कञ्चनं नृणां कार्पण्यं च नृणां वधः । यानि च प्रतिषिद्धानि तत्प्रवृत्तिश्च सन्तता ॥
nikṛtyā kañcanaṃ nṛṇāṃ kārpaṇyaṃ ca nṛṇāṃ vadhaḥ / yāni ca pratiṣiddhāni tat-pravṛttiś ca santatā
Ang pandaraya upang maagaw ang ginto ng tao, kasakiman at pagkakuripot, pagpatay sa kapwa, at anumang ipinagbabawal na gawain—lalo na kung palagiang ginagawa—ay dapat kilalaning mabibigat na kasalanan.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "raudra", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Beyond single acts, the text highlights ‘santatā pravṛtti’—habitual persistence in wrongdoing—as especially damaging, implying that character formation is central to karmic outcome.
Ethical instruction; not pancalakṣaṇa content.
Repetition (santatā) indicates saṃskāra-building: sustained vice creates deep grooves in consciousness, making liberation-oriented disciplines progressively harder.