Adhyaya 11 — The Son’s Discourse on Embryogenesis, Birth, and the Wheel of Saṃsāra
कदाचिदत्रैव पुनर्जातः स्वं कर्म सो 'श्नुते ।
कदाचिद्भुक्तकर्मा च मृतः स्वल्पेन गच्छति ॥
kadācid atraiva punarjātaḥ svaṃ karma so 'śnute | kadācid bhuktakarmā ca mṛtaḥ svalpena gacchati ||
Kung minsan, muling isinisilang dito (sa lupa), nararanasan niya ang bunga ng sarili niyang mga gawa. Kung minsan, matapos maubos ang ilang karma, siya’y namamatay at lumilisan matapos lamang ang maikling pagitan.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
The verse reinforces personal moral responsibility: one cannot escape one’s own karma; the variability of outcomes and intervals warns against complacency and supports steady dharmic practice.
Karmic-dharma teaching (instructional), not a direct instance of Sarga/Manvantara/Vaṃśa narration.
‘Bhuktakarma’ implies karma operates in parcels; spiritual disciplines aim to prevent new bindings (āgāmi) and burn latent stock (sañcita), shortening the compelled ‘going’ described here.