कड़क उवाच किं ते द्यूतेन राजेन्द्र बहुदोषेण मानद | देवने बहवो दोषास्तस्मात् तत् परिवर्जयेत्
kaḍaka uvāca kiṁ te dyūtena rājendra bahudoṣeṇa mānada | devane bahavo doṣās tasmāt tat parivarjayet ||
Wika ni Kaḍaka: “O hari ng mga hari, tagapagkaloob ng dangal, ano ang kailangan mo sa pagsusugal—isang gawaing hitik sa maraming kapintasan? Sa mismong paglalaro ay maraming kasamaan; kaya dapat itong talikuran.”
कड़क उवाच
Gambling is portrayed as inherently blameworthy and socially destructive; a ruler (and by extension anyone) should renounce it to preserve dharma, self-mastery, and public order.
Kaḍaka addresses a king respectfully and offers moral counsel, warning him that gambling brings many faults and urging him to abandon the practice.