Shloka 7
विराटसभायां पाण्डवानां प्रवेशः — Arjuna’s Encomium of Yudhiṣṭhira in Virāṭa’s Court
तमापतत्तं त्वरितं गजेन्द्रं धनंजय: कुम्भविभागमध्ये । आकर्णपूर्णेन महायसेन बाणेन विव्याध महाजवेन
tam āpatattaṃ tvaritaṃ gajendraṃ dhanaṃjayaḥ kumbha-vibhāga-madhye | ākarṇa-pūrṇena mahāyasena bāṇena vivyādha mahā-javena ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nang makita ni Dhanañjaya (Arjuna) ang elepanteng panginoon na rumaragasa patungo sa kanya sa matinding bilis, hinila niya ang busog hanggang tainga at, sa pamamagitan ng mabigat na palasong bakal na pinakawalan nang ubod-lakas, tinuhog ang elepante sa gitna ng mga sentido. Ipinakikita nito ang disiplinado at sinukat na dahas—mabilis at tiyak—upang pigilin ang mapanganib na pagsalakay, hindi upang magpakasasa sa kalupitan.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in violent circumstances, dharmic action emphasizes restraint, precision, and necessity: Arjuna responds to an imminent threat with controlled skill, aiming to stop the charge efficiently rather than acting out of rage or cruelty.
A powerful elephant charges rapidly toward Arjuna. Arjuna fully draws his bow and shoots a heavy iron arrow, striking the elephant at the temples (kumbha), halting or disabling the oncoming danger.