Shloka 30
Arjuna’s Concentrated Archery and the Rout of the Kaurava Mahārathas
Gāṇḍīva-Nirghoṣa Episode
स तदप्यस्य कौन्तेयश्चिच्छेद नतपर्वणा । एवमन्यानि चापानि बहूनि कृतहस्तवत् | शारद्वतस्य चिच्छेद पाण्डव: परवीरहा
sa tad apy asya kaunteyaś ciccheda nataparvaṇā | evam anyāni cāpāni bahūni kṛtahastavat | śāradvatasya ciccheda pāṇḍavaḥ paravīrahā ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkaraan, pinutol din ng anak ni Kuntī (Arjuna) ang busog na iyon sa pamamagitan ng palasong may nakabaluktot na dugtungan. Sa gayon ding paraan, ang Pāṇḍava—mamumuksa ng mga bayani ng kaaway—ay pinagpira-piraso ang marami pang busog ni Śāradvata (Kṛpa), ipinakikita ang mabilis at sanay na paghahari ng isang ganap na mamamana. Ipinahihiwatig ng pangyayaring ito na ang disiplinadong galing ay ginagamit upang pawiin ang kakayahan ng kalaban na manakit, hindi bilang dahas na bunga ng poot.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined, precise action in conflict: a warrior’s excellence lies in controlled skill that disables harm (cutting bows) rather than uncontrolled slaughter—an ethical ideal of restraint and mastery within dharma-yuddha.
Arjuna (Kaunteya), in the Virāṭa episode’s combat, severs Kṛpācārya’s bow with a specialized arrow and then breaks many of Kṛpa’s other bows as well, demonstrating superior speed and technique and reducing the opponent’s ability to fight.