Arjuna’s Concentrated Archery and the Rout of the Kaurava Mahārathas
Gāṇḍīva-Nirghoṣa Episode
स तु शब्देन लोकांस्त्रीनावृत्य रथिनां वर: । धनुरादाय सुमहज्ज्याशब्दमकरोत् तदा
sa tu śabdena lokāṁs trīn āvṛtya rathināṁ varaḥ | dhanur ādāya sumahaj jyāśabdam akarot tadā ||
Pagkaraan, si Kṛpācārya, ang pinakadakila sa mga mandirigmang nakasakay sa karwahe, ay pinayanig ang tatlong daigdig sa kanyang umuugong na tawag. Kinuha niya ang kanyang napakalaking busog at, sa paghila ng pisi, nagpalabas ng dagundong na tunog—pahayag ng kahandaan at matibay na pasya habang lumalakas ang sigalot.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the warrior-code aspect of dharma: before engagement, a champion signals readiness openly. The bowstring’s twang functions as a public declaration of resolve and capability, emphasizing courage, discipline, and accountability in conflict.
Vaiśampāyana describes Kṛpācārya as he takes up his great bow and draws the string to make a loud twang that seems to fill the three worlds—an audible sign that battle preparations and confrontation are underway.