Arjuna’s Concentrated Archery and the Rout of the Kaurava Mahārathas
Gāṇḍīva-Nirghoṣa Episode
अर्जुन प्रति संरब्धो युद्धार्थी स महारथ: । महोदधिजमादाय दशध्मौ वेगेन वीर्यवान्
arjunaṃ prati saṃrabdho yuddhārthī sa mahārathaḥ | mahodadhijam ādāya daśadhmau vegena vīryavān ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Galit kay Arjuna at uhaw sa labanan, kinuha ng dakilang mandirigmang nakasakay sa karwahe ang kanyang kabibe—isinilang mula sa dakilang karagatan—at, puspos ng sigla, hinipan iyon nang buong lakas. Ipinahihiwatig ng sandaling ito na ang pagpapahayag ni Arjuna sa pamamagitan ng kabibe ay nag-udyok maging sa batikang nakatatanda na maghayag ng hayagang paninindigang pandigma, at inilipat ang tagpo mula sa pagpipigil tungo sa di-maiiwasang tungkulin ng pakikidigma ng mga kṣatriya.
वैशम्पायन उवाच
A martial signal (the conch) is not merely sound but a public declaration of intent; it can awaken pride, anger, and the kṣatriya obligation to respond. The verse highlights how inner emotions quickly translate into outward action in a dharma-bound battlefield context.
After Arjuna’s conch is sounded, an opposing great warrior becomes angry toward him, takes up his own ocean-born conch, and blows it powerfully—announcing readiness to fight and intensifying the confrontation.