द्रोण-पार्थ-युद्धम्
Droṇa–Pārtha Strategic Engagement
ददृशुस्ते ध्वजाग्रं वै शुश्रुवुश्ष महास्वनम् । दोधूयमानस्य भृशं गाण्डीवस्थ च निः:स्वनम्
dadṛśus te dhvajāgraṃ vai śuśruvuś ca mahāsvanam | dodhūyamānasya bhṛśaṃ gāṇḍīvasya ca niḥsvanam ||
Wika ni Vaiśampāyana: Namataan nila ang mataas na tuktok ng watawat at narinig ang makapangyarihang ugong—kasabay ang matalim at umaalingawngaw na “tang!” ng Gāṇḍīva habang mariing inaalog. Ang tanawin at tunog na iyon ay nagbabadya ng pagdating ng isang kakila-kilabot na mandirigma at yumanig sa larangan sa katiyakan ng nalalapit na sagupaan.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how visible symbols (a banner’s crest) and audible signs (a mighty roar and the bow’s twang) communicate power and intent in a dharmic conflict: strength is not merely personal but publicly signaled, shaping morale and the ethical seriousness of the moment before battle.
Observers on the scene notice the banner’s high crest and hear a tremendous sound, including the reverberation of the Gāṇḍīva being forcefully shaken—an announcement of a great archer’s presence and the escalation toward open fighting.