Shloka 18
अर्जुन-कर्ण-सङ्ग्रामः
Arjuna–Karna Engagement in the Cattle-Raid Aftermath
अस्माभिह्दोष निकृतो वर्षाणीह त्रयोदश । सिंह: पाशविनिर्मुक्तो न न: शेष॑ करिष्यति,हमलोगोंने तेरह वर्षोतक इन्हें वनमें रखकर इनके साथ कपटपूर्ण बर्ताव किया है। (अब ये प्रतिज्ञाके बन्धनसे मुक्त हो गये हैं;) अतः बन्धनसे छूटे हुए सिंहकी भाँति कया वे हमारा नाश न कर डालेंगे? कुएँमें छिपी हुई अग्निके समान यहाँ एकान्तमें स्थित कुन्तीपुत्र अर्जुनके पास हम अज्ञानवश आ पहुँचे हैं और भारी भय एवं संकटमें पड़ गये हैं
asmābhir doṣa-nikṛto varṣāṇīha trayodaśa | siṁhaḥ pāśa-vinirmukto na naḥ śeṣaṁ kariṣyati ||
Wika ni Kripa: “Sa loob ng labintatlong taon dito, nagkasala tayo sa kanila—pinanatili sila sa gubat at nakitungo nang may panlilinlang. Ngayon ay nakalaya na sila sa tali ng kanilang panata; gaya ng leon na nakawala sa bitag, hindi ba nila tayo lilipulin at walang iiwan ni isa? Sa ating kamangmangan, napalapit tayo kay Arjuna, anak ni Kunti, na naririto sa pag-iisa—gaya ng apoy na nakatago sa balon—at tayo’y nahulog sa matinding takot at panganib.”
कृप उवाच
Educational Q&A
Wrongdoing and deceit create moral liability and fear of just consequences; when those who were restrained by vows become free, the wrongdoer anticipates retribution, illustrating the ethical weight of adharma.
After the Pandavas’ thirteen-year term is complete, Kripa warns the Kaurava side that they have provoked the Pandavas through treachery and now, having encountered Arjuna, they face imminent danger—likened to meeting a lion freed from a trap or hidden fire suddenly discovered.