Shloka 6
Droṇācārya’s Assessment of the Pāṇḍavas: Nīti, Kāla, and Intelligence (विराटपर्व, अध्याय २६)
सर्वे कालस्य वेत्तार: कृच्छरूपधरा: स्थिता: । प्रविशेयुर्जितक्रोधास्तावदेव पुनर्वनम्,“वे सब समयकी नियत अवधिको जानते हैं; अतः कही ऐसा वेष धारण करके छिपे होंगे, जिससे उन्हें पहचानना कठिन हो गया है; इसलिये आपलोग शीघ्र उनका पता लगानेकी चेष्टा करें, जिससे वे क्रोधको दबाकर उतने ही समयके लिये अर्थात् बारह वर्षोके लिये फिर वनमें चले जायँ। ऐसा होनेपर ही मेरा यह राज्य दीर्घकाल-तकके लिये निर्दन्द्ध, व्यग्रताशून्य तथा निष्कण्टक हो जायगा”
sarve kālasya vettāraḥ kṛcchrarūpadharāḥ sthitāḥ | praviśeyur jitakrodhās tāvad eva punar vanam ||
Wika ni Vaiśampāyana: “Alam nilang lahat ang tiyak na hangganan ng panahon. Kaya tiyak na nagkukubli sila, nagsuot ng anyong mahirap makilala. Dahil dito, magsikap kayong madali na matuklasan sila, upang—sa pagpigil sa kanilang poot—makabalik sila sa gubat ayon sa natitirang takdang panahon, samakatuwid ay labindalawang taon. Sa gayon lamang mananatiling ligtas nang matagal ang aking kaharian, walang pangamba at walang tinik (ibig sabihin, walang ligalig o banta).”
वैशम्पायन उवाच