Shloka 8
द्रौपद्याः भीमसेन-प्रबोधनम्
Draupadī Awakens Bhīmasena
प्रगृह्मामाणा तु महाजवेन मुहुर्विनि:श्वस्य च राजपुत्री । तया समाक्षिप्ततनु: स पाप: पपात शाखीव निकृत्तमूल:,अब वह बड़े वेगसे उसे काबूमें लानेका प्रयत्न करने लगा। इधर राजकुमारी द्रौपदी बारंबार लंबी साँसें भरती हुई उससे छूटनेका प्रयत्न करने लगी। उसने सँभलकर दोनों हाथोंसे कीचकको बड़े जोरका धक्का दिया; जिससे वह पापी जड़--मूलसे कटे वृक्षकी भाँति (धम्मसे) जमीनपर जा गिरा
pragṛhyamāṇā tu mahājavena muhur viniḥśvasya ca rājaputrī | tayā samākṣiptatanuḥ sa pāpaḥ papāta śākhīva nikṛttamūlaḥ ||
Sinikap niyang sakmalin siya nang buong lakas. Samantala, ang prinsesang si Draupadī ay paulit-ulit na humihinga nang malalim at nagpupumiglas upang makawala. Nang muling tumatag ang loob, itinulak niya si Kīcaka gamit ang dalawang kamay nang buong lakas; at ang masamang iyon ay bumagsak sa lupa na parang punong naputol ang ugat—larawang nagpapakita ng pagbagsak ng sinumang lumalabag sa dharma sa pamamagitan ng pita at pamimilit.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts adharma—violent, lust-driven coercion—with the rightful resistance of the wronged. It frames Kīcaka as 'pāpa' (wicked) and uses the simile of an uprooted tree to suggest that unethical aggression is inherently unstable and destined to fall.
Kīcaka forcefully grabs Draupadī. She gasps and struggles repeatedly, then steadies herself and pushes him away with both hands, causing him to crash to the ground like a tree cut at the root.