Shloka 5
बृहन्नडाप्रवेशः — Bṛhannadā’s Entry into Virāṭa’s Assembly
सम्प्राप्प राजानममित्रतापनं ततोडब्रवीन्मेघभमहौघनि:स्वन: । वैश्यो5स्मि नाम्नाहमरिष्टनेमि- गोसंख्य आसं कुरुपुड्रवानाम्,शत्रुओंको संताप देनेवाले राजा विराटके निकट पहुँचकर सहदेव मेघोंकी घनघोर घटाके समान गम्भीर स्वरमें बोले--“महाराज! मैं वैश्य हूँ। मेरा नाम अरिष्टनेमि है। नृपश्रेष्ठ! मैं कुरुवंशशिरोमणि पाण्डवोंके यहाँ गौओंकी गणना तथा देखभाल करता रहा हूँ। अब आपके यहाँ रहना चाहता हूँ; क्योंकि राजाओंमें सिंहके समान पाण्डव कहाँ हैं? यह मैं नहीं जानता। बिना काम किये जीविका चल नहीं सकती और आपके सिवा दूसरा कोई राजा मुझे पसंद नहीं है”
samprāpya rājānam amitra-tāpanaṁ tato ’bravīn megha-bhā mahaugha-niḥsvanaḥ | vaiśyo ’smi nāmnāham ariṣṭanemi-go-saṅkhyā āsam kuru-puṇḍravānām ||
Pagdating kay Haring Virāṭa, ang tagapagpahirap sa mga kaaway, nagsalita si Sahadeva sa malalim na tinig na parang ugong ng makapal na ulap-bagyo: “Mahal na Hari, ako’y isang Vaiśya ayon sa aking kalagayan; Ariṣṭanemi ang aking pangalan. O pinakamainam sa mga pinuno, sa mga Kuru-Pāṇḍava ako’y dating nagbibilang at nag-aalaga ng mga baka. Ngayon ay nais kong manirahan sa iyong paglilingkod. Sapagkat hindi ko nalalaman kung saan naroroon ang mga Pārtha—ang mga Pāṇḍava—na tulad ng mga leon sa hanay ng mga hari. Ngunit hindi mabubuhay ang tao nang walang gawain, at bukod sa iyo ay wala nang ibang haring kinalulugdan ko.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dharma through honest livelihood and appropriate service: one should not live without work, and even in adversity (disguise/exile) one maintains dignity by seeking rightful employment and speaking respectfully to authority.
During the Pāṇḍavas’ incognito year, Sahadeva approaches King Virāṭa and, using the assumed identity ‘Ariṣṭanemi,’ requests a position as a cattle-accountant and caretaker, presenting his qualifications and praising the king while concealing his true status.