Shloka 28
Agastya–Lopāmudrā: Marriage, Austerity, and Conditions for Conjugal Union (लोमशकथितम्)
सिकता वा यथा लोके यथा वा दिवि तारका: । यथा वा वर्षतो धारा असंख्येया: सम केनचित् । तथा गणयितुं शक््या गययज्ञे न दक्षिणा:,'जैसे लोकमें बालूके कण, आकाशके तारे और बरसते हुए बादलोंकी जलधाराएँ किसीके द्वारा भी गिनी नहीं जा सकतीं, उसी प्रकार गयके यज्ञमें दी हुई दक्षिणाओंकी भी कोई गणना नहीं कर सकता था
sikatā vā yathā loke yathā vā divi tārakāḥ | yathā vā varṣato dhārā asaṅkhyeyāḥ sama kenacit | tathā gaṇayituṃ śakyā gayayajñe na dakṣiṇāḥ ||
Wika ni Śamaṭha: “Kung paanong walang sinuman ang makabibilang sa mga butil ng buhangin sa daigdig, sa mga bituin sa langit, o sa mga agos ng tubig na bumubuhos sa ulan, gayon din ang mga dakṣiṇā—mga kaloob sa mga pari—na ibinigay sa yajña sa Gayā ay hindi masukat o mabilang.”
शमठ उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that righteous giving in a sacred rite can be so abundant that it becomes immeasurable—highlighting the dharmic ideal of generosity (dāna) and the exalted value of supporting ritual and its officiants through dakṣiṇā.
The speaker describes the scale of offerings at a sacrifice performed at Gayā, using cosmic and natural images (sand, stars, rain-streams) to convey that the dakṣiṇās distributed there were beyond anyone’s ability to count.