Shloka 24
अध्याय ९० — लोमशोपदेशः तथा तीर्थयात्रानिश्चयः
Lomaśa’s Counsel and the Resolve for Pilgrimage
यः स भूतं भविष्यच्च भवच्च भरतर्षभ | नारायण: प्रभुर्विष्णु: शाश्वत: पुरुषोत्तम:,भरतश्रेष्ठ! भूत, भविष्य और वर्तमान जिनका स्वरूप है, जो सर्वशक्तिमान्, सर्वव्यापी, सनातन एवं पुरुषोत्तम नारायण हैं उन अत्यन्त यशस्वी श्रीहरिकी पुण्यमयी विशालापुरी बदरीवनके निकट है। वह नर-नारायणका आश्रम कहा गया है, वह पुण्यप्रद बदरिका श्रम तीनों लोकोंमें विख्यात है
yaḥ sa bhūtaṃ bhaviṣyac ca bhavac ca bharatarṣabha | nārāyaṇaḥ prabhur viṣṇuḥ śāśvataḥ puruṣottamaḥ |
Wika ni Dhaumya: “O toro sa mga Bharata, Siya na ang mismong pag-iral ay sumasaklaw sa nakaraan, hinaharap, at kasalukuyan—si Nārāyaṇa, ang Panginoong Viṣṇu, walang hanggan at ang Kataas-taasang Persona—ay may banal at malawak na lungsod malapit sa gubat ng Badarī. Ang pook na iyon ay tinatawag na ashram nina Nara at Nārāyaṇa; ang sagradong Badarikā-āśrama, bantog sa tatlong daigdig, ay nagkakaloob ng kabutihang-loob at pag-angat sa espiritu.”
धौम्य उवाच
Educational Q&A
The verse affirms Nārāyaṇa/Viṣṇu as the eternal Supreme Person who transcends time (past, present, future) and highlights the ethical-spiritual value of pilgrimage and remembrance of the divine: approaching the sacred hermitage of Nara-Nārāyaṇa at Badarikā is portrayed as puṇya-producing and dharma-supporting.
Dhaumya identifies the supreme deity (Nārāyaṇa/Viṣṇu) and points to His celebrated sacred locale near the Badarī forest—Badarikā-āśrama—known as the hermitage of Nara and Nārāyaṇa, renowned across the three worlds for its sanctity and merit-bestowing power.