Shloka 156
Dhaumya’s Enumeration of Eastern Tīrthas
Prācī-diś Tīrtha-kathana
वाजपेयमवाप्रोति देवै: सर्वैश्व पूज्यते । तदनन्तर पुण्यशोभिता पुण्यमयी लपेटिकामें जाकर स्नान करे। ऐसा करनेसे तीर्थयात्री वाजपेययज्ञका फल पाता और सम्पूर्ण देवताओंद्वारा पूजित होता है
vājapeyam avāpnoti devaiḥ sarvaiś ca pūjyate | tad-anantaraṁ puṇya-śobhitāṁ puṇya-mayīṁ lapeṭikāṁ gatvā snānaṁ kuryāt | evaṁ kṛte tīrtha-yātrī vājapeya-yajñasya phalaṁ prāpnoti sarva-devataiś ca pūjyate |
Wika ni Pulastya: “Sa pagsasagawa ng pagtalimang ito, ang isang manlalakbay sa mga banal na pook ay nagkakamit ng kabutihang-kapantay ng handog na Vājapeya at nagiging karapat-dapat sa paggalang ng lahat ng mga diyos. Pagkaraan nito, marapat siyang tumungo sa banal at mapagkaloob na pook na tinatawag na Lapeṭikā—na nababalutan ng kabanalan—at maligo roon. Kapag nagawa ito, ang naglalakbay sa mga tirtha ay tumatamo ng bunga ng Vājapeya at iginagalang ng buong kapulungan ng mga diyos.”
पुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The passage teaches that sincere pilgrimage and ritual bathing at a prescribed sacred site can confer merit comparable to an elaborate Vedic sacrifice (Vājapeya), emphasizing accessible paths to religious merit and the sanctifying power of tīrthas.
Pulastya is instructing about the results of visiting specific holy places: after completing the prior observance, the pilgrim should go to the tīrtha called Lapeṭikā and bathe; doing so grants the fruit of the Vājapeya sacrifice and brings honor from all the gods.