Shloka 129
Dhaumya’s Enumeration of Eastern Tīrthas
Prācī-diś Tīrtha-kathana
तथा शत्रुक्षयं कृत्वा त्वं प्रजा: पालयिष्यसि । स्वधर्मविजितामुर्वी प्राप्प राजीवलोचन,महाराज! जैसे मनु, जैसे इक्ष्वाकु, जैसे महायशस्वी पूरु और जैसे वेननन्दन पृथु हो गये हैं वैसी ही तुम्हारी भी ख्याति है। पूर्वकालमें वृत्रासुरविनाशक देवराज इन्द्रने जैसे सब शत्रुओंका संहार करते हुए निश्चिन्त होकर तीनों लोकोंका पालन किया था, उसी प्रकार तुम भी शत्रुओंका नाश करके प्रजाका पालन करोगे। कमलनयन नरेश! तुम अपने धर्मसे जीती हुई पृथ्वीपर अधिकार प्राप्त करके स्वधर्मपालनद्वारा कार्तवीर्य अर्जुनके समान विख्यात होओगे
tathā śatrukṣayaṃ kṛtvā tvaṃ prajāḥ pālayiṣyasi | svadharmavijitām urvīṃ prāpya rājīvalocana ||
Wika ni Nārada: “Pagkatapos mong lipulin ang iyong mga kaaway, iingatan mo ang iyong mga nasasakupan. O haring may matang gaya ng lotus, matapos mong makamtan ang paghahari sa daigdig na napagwagian sa pamamagitan ng sarili mong matuwid na dharma, mamumuno ka bilang tagapangalaga ng bayan—matatag sa dharma, at magiging bantog tulad ng mga dakilang huwaran noong unang panahon na nagpanatili ng kaayusan matapos supilin ang mga kaaway.”
नारद उवाच
Educational Q&A
Victory is ethically meaningful only when it culminates in rājadharma: the ruler must subdue threats and then protect the people, governing the realm as an extension of svadharma rather than personal desire.
Nārada addresses a king/hero, predicting that after destroying enemies he will obtain the earth through righteous duty and then rule by protecting the subjects—linking martial success to the moral obligation of governance.