Shloka 83
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
इस प्रकार श्रीमह्याभारत वनपववके अन्तर्गत तीर्थयात्रापर्वमें पुलस्त्यतीर्थयात्राविषयक तिरासीवाँ अध्याय पूरा हुआ,तत्राक्षयवटो नाम त्रिषु लोकेषु विश्रुत: । तत्र दत्त पितृभ्यस्तु भवत्यक्षयमुच्यते वहाँ तीनों लोकोंमें विख्यात अक्षयवट है। उनके समीप पितरोंके लिये दिया हुआ सब कुछ अक्षय बताया जाता है
tatrākṣayavaṭo nāma triṣu lokeṣu viśrutaḥ | tatra dattaṃ pitṛbhyaḥ tu bhavaty akṣayam ucyate ||
Naroon ang Akṣayavaṭa, bantog sa tatlong daigdig. Anumang ihandog doon para sa mga pitṛ (mga ninuno) ay sinasabing nagiging di-nauubos—hindi nababawasan ang bisa ng kabutihan, kundi nananatili bilang pangmatagalang bunga ng espiritu. Binibigyang-diin ng talata ang paggalang sa mga ninuno sa pamamagitan ng wastong pagbibigay sa banal na pook, kung saan pinaniniwalaang ang layon at kabanalan ng lugar ay nagpapatatag at nagpapalawak sa pakinabang ng kawanggawa.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that offerings made with proper intent for one’s ancestors at a sanctified tirtha—specifically near the famed Akṣayavaṭa—are regarded as ‘akṣaya’ (undiminishing). It highlights dharma through gratitude to forebears and the enduring value of righteous giving.
Pulastya is describing a sacred pilgrimage site: the Akṣayavaṭa, renowned across the three worlds. He explains the special efficacy of ancestral offerings made there, stating that such gifts yield imperishable merit.