Pulastya’s Tīrtha Enumeration: Sarasvatī, Naimiṣa, Gayā, and Associated Phalaśruti
Chapter 82
अथ पउज्चनदं गत्वा नियतो नियताशन: । पज्चयज्ञानवाप्रोति क्रमशो येडनुकीर्तिता:,तदनन्तर शौच-संतोष आदि नियमोंका पालन और नियमित भोजन करते हुए पंचनदतीर्थमें जाकर मनुष्य पंचमहायज्ञोंका फल पाता है जो कि शास्त्रोंमें क्रमश: बतलाये गये हैं
atha pañcanadaṃ gatvā niyato niyatāśanaḥ | pañcayajñān avāpnoti kramaśo ye ’nukīrtitāḥ ||
Pagkaraan, pagdating sa banal na tawiran ng Pañcanada, na may disiplina sa asal at may pagpipigil sa pagkain, nakakamit ng tao ang gantimpala ng limang dakilang paghahandog—yaong binibilang ng mga kasulatan ayon sa wastong pagkakasunod. Ipinahihiwatig ng talatang ito na ang kalinisan, kasiyahang-loob, at iba pang mga pagtalima, kalakip ang maingat na pamumuhay, ang siyang nagbibigay saysay na pang-dharma sa paglalakbay-dambana, hindi lamang paglalakbay ng katawan.
घुलस्त्य उवाच
Pilgrimage yields its full spiritual and ethical fruit when joined to disciplined living—purity, contentment, and regulated conduct—so that one gains the merit associated with the five great daily duties (pañcamahāyajña) as taught in scripture.
The speaker describes the result of going to the Pañcanada sacred place while observing restraints and a regulated diet: the pilgrim is said to obtain the merit of the five great sacrifices, in the order traditionally taught.