Shloka 12
Pulastya’s Tīrtha Enumeration: Sarasvatī, Naimiṣa, Gayā, and Associated Phalaśruti
Chapter 82
अक्रोधनश्न राजेन्द्र सत्यशीलो दृढव्रत: । आत्मोपमश्च भूतेषु स तीर्थफलमश्ञुते,राजन! जिसमें क्रोध न हो, जो सत्यवादी और दृढ़तापूर्वक व्रतका पालन करनेवाला हो तथा जो सब प्राणियोंके प्रति आत्मभाव रखता हो, वही तीर्थके फलका भागी होता है
akrodhanaś ca rājendra satyaśīlo dṛḍhavrataḥ | ātmopamaś ca bhūteṣu sa tīrthaphalam aśnute ||
Wika ni Ghūlastya: “O pinakamainam sa mga hari, ang tunay na bunga ng paglalakbay-pananampalataya sa tīrtha ay nakakamit ng taong walang poot, tapat sa katotohanan, matatag sa pagtalima sa panata, at itinuturing ang lahat ng nilalang na kapantay ng sarili. Siya lamang ang karapat-dapat tumanggap ng bisa ng kabanalan ng isang tīrtha.”
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
Pilgrimage bears real spiritual merit only when supported by inner virtues: freedom from anger, commitment to truth, steadfast observance of vows, and empathetic regard for all beings as oneself.
Ghūlastya addresses a king and reframes the value of visiting sacred places: the external act of going to a tīrtha is secondary to the pilgrim’s moral character, which alone makes one fit to receive the tīrtha’s fruit.