Shloka 18
Akṣa-hṛdaya-dāna and Phalāśruti of the Nalopākhyāna (अक्षहृदयदानम् / नलोपाख्यान-फलश्रुतिः)
पणाव: किं व्याहरसे जितो न व्याहरिष्यसि । ततः प्रावर्तत द्यूतं पुष्करस्य नलस्य च,“अब हम दोनों जूआ प्रारम्भ करें, तुम अभी व्यर्थ बकवाद क्यों करते हो? हार जानेपर ऐसी बातें न कर सकोगे।” तदनन्तर पुष्कर तथा राजा नलमें एक ही दाँव लगानेकी शर्त रखकर जूएका खेल प्रारम्भ हुआ। तब वीर नलने पुष्करको हरा दिया। पुष्करने रत्न, खजाना तथा प्राणोंतककी बाजी लगा दी थी
Bṛhadaśva uvāca | paṇāvāḥ kiṁ vyāharase jito na vyāhariṣyasi | tataḥ prāvartata dyūtaṁ puṣkarasya nalasya ca |
Sinabi ni Bṛhadaśva: “Bakit ka pa nagsasalita sa oras ng pusta? Kapag natalo ka, hindi mo na magagawa ang ganyang pananalita.” Kaya nagsimula ang laro ng sugal sa dice sa pagitan ni Puṣkara at ni Haring Nala. Naglaro sila sa kasunduang iisang pantay na pusta; at sa laban na iyon, dinaig ng magiting na Nala si Puṣkara, na nagsapalaran ng yaman—mga hiyas, kayamanan ng kaban, at maging ang sarili niyang buhay.
बृहदश्चव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral danger of gambling and boastful speech: pride at the gaming table is fragile, because defeat silences the arrogant. It implicitly warns that wagering invites loss of dignity and can escalate to reckless stakes, undermining dharma and self-mastery.
Bṛhadaśva narrates the start of a dice match between Puṣkara and King Nala. Puṣkara taunts Nala for talking at the stake, saying that after defeat he will not speak so. The game begins between them, and Nala wins that round, while Puṣkara is portrayed as wagering extremely high stakes (wealth and even life).