Shloka 21
Adhyāya 73: Damayantī’s Investigation of Bāhuka
Keśinī’s Observations
स तत्र कुण्डिने रम्ये वसमानो महीपतिः: । न च किंचित् तदापश्यत् प्रेक्षमाणो मुहुर्मुहुः । स तु राज्ञा समागम्य विदर्भपतिना तदा
sa tatra kuṇḍine ramye vasamāno mahīpatiḥ | na ca kiñcit tadāpaśyat prekṣamāṇo muhur muhuḥ || sa tu rājñā samāgamya vidarbhapatinā tadā ||
Nanatili roon ang hari sa marikit na lungsod ng Kuṇḍina. Paulit-ulit siyang tumingin, subalit sa sandaling iyon ay wala siyang nakita ni anuman. Pagkaraan, nang makatagpo niya ang hari ng Vidarbha, kumilos siya ayon sa nararapat. Ipinahihiwatig ng talata ang balisang paghahanap at ang pagliko ng kapalaran na dumarating sa napapanahong pakikipagtagpo sa wastong kapangyarihan.
बृहदश्चव उवाच
Educational Q&A
Persistent effort may still yield no immediate result; the narrative suggests that resolution often comes through a decisive meeting or proper guidance—here symbolized by contact with a rightful ruler—rather than through anxious searching alone.
A king residing in the beautiful city of Kuṇḍina repeatedly looks around but finds nothing; the scene then shifts as he meets the king of Vidarbha, marking a transition toward the next development in the story.