ऋतुपर्णस्य विदर्भयात्रा-निश्चयः तथा बाहुकस्य हयपरिक्षा (Ṛtuparṇa’s resolve to go to Vidarbha and Bāhuka’s examination of horses)
अतर्पयत् सुदेवं च गोसहस््रेण पार्थिव: । प्रीतो दृष्टवैव तनयां ग्रामेण द्रविणेन च,राजा भीम अपनी पुत्रीको देखकर अत्यन्त प्रसन्न हुए। उन्होंने एक हजार गौ, एक गाँव तथा धन देकर सुदेव ब्राह्मणको संतुष्ट किया
atarpayat sudevaṃ ca gosahasreṇa pārthivaḥ | prīto dṛṣṭvaiva tanayāṃ grāmeṇa draviṇena ca ||
Ang hari, labis na nagalak nang makita ang kanyang anak na babae, ay nagbigay-kasiyahan sa brāhmaṇa na si Sudeva sa pamamagitan ng handog na isang libong baka, kalakip ang isang nayon at kayamanan. Ipinakikita ng pangyayaring ito ang tungkulin ng pinuno na parangalan ang karapat-dapat na mga brāhmaṇa, at ipahayag ang pasasalamat at tuwa sa pamamagitan ng matuwid na pagkakawanggawa, hindi sa pansariling luho lamang.
युदेव उवाच
A righteous ruler expresses joy and gratitude through dharmic generosity—honoring deserving brahmins and supporting social-religious order by gifts given in a spirit of satisfaction (tarpana) rather than vanity.
The king, overjoyed at seeing his daughter, rewards and gratifies the brahmin Sudeva with substantial gifts: a thousand cows, a village grant, and additional wealth.