Shloka 2
विदुर-धृतराष्ट्रसंवादः
Vidura–Dhṛtarāṣṭra Dialogue on Rajadharma and Restitution
सरस्वतीदृषद्धत्यौ यमुनां च निषेव्य ते । ययुर्वनेनैव वनं सततं पश्चिमां दिशम्,उन्होंने क्रमशः सरस्वती, दृषद्वती और यमुना नदीका सेवन करते हुए एक वनसे दूसरे वनमें प्रवेश किया। इस प्रकार वे निरन्तर पश्चिम दिशाकी ओर बढ़ते गये
sarasvatīdṛṣadvatyau yamunāṃ ca niṣevya te | yayur vanenaiva vanaṃ satataṃ paścimāṃ diśam ||
Sunod-sunod nilang dinulutan ang mga ilog na Sarasvatī, Dṛṣadvatī, at Yamunā—ginamit ang kanilang tubig at namalagi sa mga pampang—at saka naglakbay sa mga gubat, mula sa isang kakahuyan tungo sa iba pa, na patuloy na sumusulong sa kanlurang dako.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined movement and purposeful conduct: the travelers sustain themselves by legitimate means (resorting to rivers and forest paths) and proceed steadily toward their aim. It reflects a dharmic ideal of restraint and order even while wandering in hardship.
The group travels through successive forests, staying along and using the waters of the Sarasvatī, Dṛṣadvatī, and Yamunā rivers, and continues onward in a westward direction.