Shloka 9
Arjuna’s Absence, Bhīma’s Kṣātra-Dharma Appeal, and Bṛhadaśva’s Arrival
Nala-Upākhyāna Begins
आसादितमिदं घोरं तुमुलं लोमहर्षणम् । द्रौपदी परिकर्षद्धि: कोपयद्धिश्व॒ पाण्डवान्,भरी सभामें द्रौपदीका वस्त्र खींचकर पाण्डवोंको कुपित करनेवाले आपके पुत्रोंने स्वयं ही इस रोमांचकारी, अत्यन्त भयंकर एवं घमासान युद्धको निमन्त्रित किया है
sañjaya uvāca | āsāditam idaṃ ghoraṃ tumulaṃ lomaharṣaṇam | draupadī parikarṣad dhiḥ kopayad dhiś ca pāṇḍavān |
Wika ni Sañjaya: Ang kakila-kilabot, magulong, at nakapangingilabot na kapahamakan na ito ay dinala sa atin. Sa pagkaladkad kay Draupadī sa bulwagan at sa pag-alab ng galit ng mga Pāṇḍava, ang mga anak mo mismo ang nag-anyaya sa nakatatakot at lumalamon-sa-lahat na digmaang ito.
संजय उवाच
Educational Q&A
Public humiliation and injustice—especially against the vulnerable—generate moral and social consequences that return as collective catastrophe. Sañjaya frames the war not as fate alone but as a result of deliberate adharma that provoked righteous fury.
Sañjaya tells Dhṛtarāṣṭra that the terrifying war has been self-caused: by dragging Draupadī and enraging the Pāṇḍavas, Dhṛtarāṣṭra’s sons effectively summoned the conflict that now engulfs them.