Arjuna’s Absence, Bhīma’s Kṣātra-Dharma Appeal, and Bṛhadaśva’s Arrival
Nala-Upākhyāna Begins
यत् तु प्रस्फुरमाणौष्ठो भीम: प्राह वचो<र्थवत् । दृष्टवा दुर्योधनेनोरू द्रौपद्या दर्शितावुभौ
yat tu prasphuramāṇauṣṭho bhīmaḥ prāha vaco 'rthavat | dṛṣṭvā duryodhanenorū draupadyā darśitāv ubhau ||
Wika ni Sañjaya: Ngunit pagkaraan, si Bhīma—nanginginig ang mga labi sa poot—ay nagsalita ng mga salitang mabigat ang kahulugan, matapos makita ang dalawang hita na ipinakita ni Draupadī kay Duryodhana.
संजय उवाच
The verse highlights how grave dishonor and adharma provoke righteous indignation, and how meaningful speech and resolve arise in response to injustice—implying that violations of dignity and propriety carry moral consequences.
Sañjaya reports that Bhīma, visibly shaken with anger (quivering lips), speaks forcefully after witnessing the insulting display involving Draupadī and Duryodhana—an incident that intensifies enmity and anticipates later vengeance.