Shloka 63
धृतराष्ट्र–संजय संवादः
Dhṛtarāṣṭra and Sañjaya on Arjuna’s Indraloka report and the political consequences
इदममरवरात्मजस्य घोर शुचि चरितं विनिशम्य फाल्गुनस्य । व्यपगतमददम्भरागदोषा- स्त्रिदिवगता विरमन्ति मानवेन्द्रा:,देवराज इन्द्रके पुत्र अर्जुनके इस अत्यन्त दुष्कर पवित्र चरित्रको सुनकर मद, दम्भ तथा विषयासक्ति आदि दोषोंसे रहित श्रेष्ठ मानव स्वर्गलोकमें जाकर वहाँ सुखपूर्वक निवास करते हैं
idam amaravarātmajasya ghora-śuci-caritaṁ viniśamya phālgunasya | vyapagata-mada-dambha-rāga-doṣās tridiva-gatā viramanti mānavendrāḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkarinig sa kakila-kilabot ngunit nagpapadalisay na gawa ni Phālguna (Arjuna), anak ni Indra, ang mga mararangal na hari—malaya sa mga dungis ng pagkalasing sa kapangyarihan, pagkukunwari, at pagkakapit sa pagnanasa—ay nakakamtan ang langit at nananahan doon nang payapa.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Listening to and internalizing the purifying example of a dharmic hero’s difficult, holy conduct helps remove inner faults—pride, hypocrisy, and attachment—leading to a righteous end (symbolized by attaining heaven and peace).
Vaiśampāyana concludes a description of Arjuna’s formidable and sanctifying exploit by stating its fruit: those noble kings who hear it with receptivity become free of key moral blemishes and attain heavenly repose.