Shloka 62
धृतराष्ट्र–संजय संवादः
Dhṛtarāṣṭra and Sañjaya on Arjuna’s Indraloka report and the political consequences
इदं यः शृणुयाद् वृत्तं नित्यं पाण्डुसुतस्य वै । न तस्य काम: कामेषु पापकेषु प्रवर्तते,जो मनुष्य पाण्डुनन्दन अर्जुनके इस चरित्रको प्रतिदिन सुनता है, उसके मनमें पापपूर्ण विषयभोगोंकी इच्छा नहीं होती
idaṃ yaḥ śṛṇuyād vṛttaṃ nityaṃ pāṇḍusutasya vai | na tasya kāmaḥ kāmeṣu pāpakeṣu pravartate ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Ang sinumang palagiang nakikinig sa salaysay na ito tungkol sa anak ni Pāṇḍu (si Arjuna), sa taong iyon ay hindi tumutungo ang bugso ng pagnanasa sa mga makasalanang bagay ng paglalayaw. Ang mismong kuwento ay nagiging pananggalang ng dharma, inililihis ang isip mula sa mapaminsalang ligaya.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Regularly hearing the virtuous narrative of Arjuna is presented as a practical ethical discipline: it weakens the mind’s tendency to pursue sinful pleasures and supports self-restraint (saṃyama) and dharmic inclination.
The speaker, Vaiśampāyana, concludes or commends an episode about Arjuna by stating its phalaśruti (benefit of hearing): daily listening to this account prevents desire from moving toward morally harmful enjoyments.