Shloka 40
Lokapāla-samāgamaḥ—Arjuna Receives Astras from the World-Guardians
Book 3, Chapter 42
ऐरावतं चतुर्दन्तं कैलासमिव शृद्धिणम् । स सिद्धमार्गमाक्रम्य कुरुपाण्डवसत्तम:,तदनन्तर अर्जुनने स्वर्गद्वारपर खड़े हुए सुन्दर विजयी गजराज ऐरावतको देखा, जिसके चार दाँत बाहर निकले हुए थे। वह ऐसा जान पड़ता था, मानो अनेक शिखरोंसे सुशोभित कैलास पर्वत हो। कुरु-पाण्डव-शिरोमणि अर्जुन सिद्धोंके मार्गपर आकर वैसे ही शोभा पाने लगे, जैसे पूर्वकालमें भूपालशिरोमणि मान्धाता सुशोभित होते थे। कमलनयन अर्जुनने उन पुण्यात्मा राजाओंके लोकोंमें भ्रमण किया
airāvataṁ caturdantaṁ kailāsam iva śṛṅgiṇam | sa siddhamārgam ākramya kuru-pāṇḍava-sattamaḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Si Arjuna, ang pinakadakila sa mga Kuru at Pāṇḍava, ay namasdan si Airāvata—ang marilag at matagumpay na panginoon ng mga elepante—na may apat na pangil at nakatindig na tila Bundok Kailāsa na pinalalamutian ng maraming tuktok. Sa paglakad niya sa landas na dinaraanan ng mga Siddha, si Arjuna man ay nagmistulang maningning at marangal, na wari’y alaala ng sinaunang huwarang hari na si Māndhātṛ sa kanyang karangalan. Ipinahihiwatig ng tagpong ito na ang merito at disiplinadong pagsisikap ang nagbubukas ng daan sa mas matataas na daigdig at sa kanilang mga kagila-gilalas na tagapagbantay.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that disciplined striving and accumulated merit elevate a person toward higher, purer realms; divine splendor is portrayed as something approached through a sanctified path (the Siddhas’ way), not merely through worldly power.
Arjuna reaches the celestial threshold and sees Airāvata, Indra’s magnificent elephant, described as four-tusked and mountain-like; as he proceeds along the Siddhas’ path, Arjuna’s own radiance is compared to the famed ancient king Māndhātṛ.