अर्जुनस्य इन्द्रकीलगमनम् तथा शक्रसाक्षात्कारः
Arjuna’s journey to Indrakīla and encounter with Indra
ततो महर्षय: सर्वे जम्मुर्देवं पिनाकिनम् | निवेदयिषव: पार्थ तपस्युग्रे समास्थितम्,तदनन्तर भयंकर तपस्यामें लगे हुए अर्जुनके विषयमें कुछ निवेदन करनेकी इच्छासे वहाँ रहनेवाले सभी महर्षि पिनाकधारी महादेवजीकी सेवामें गये
tato maharṣayaḥ sarve jagmur devaṁ pinākinam | nivedayiṣavaḥ pārtha tapasy ugre samāsthitam ||
Pagkaraan, ang lahat ng dakilang rishi ay nagtungo sa banal na Pinākin (Śiva), na nagnanais magsumite ng ulat tungkol kay Pārtha (Arjuna) na matatag na nakatindig sa mabagsik na pag-aaske. Sa balangkas ng salaysay, ang mga pantas ay kumikilos bilang maingat na mga saksi: lumalapit sila sa Panginoon hindi upang gambalain ang nag-aaske, kundi upang iharap sa banal na kapangyarihan ang katotohanan ng disiplinadong paninindigan ni Arjuna at ang layunin nito.
वैशम्पायन उवाच
Intense effort (tapas) is portrayed as meaningful when guided by dharma and presented with humility before the divine; the sages’ mediation highlights ethical restraint—seeking divine judgment rather than acting impulsively.
Arjuna is engaged in severe austerities. The resident great sages, intending to convey this matter, go to Śiva (the Pināka-bearing Lord) to make a report about Arjuna’s steadfast penance.