Shloka 18
अर्जुनस्य इन्द्रकीलगमनम् तथा शक्रसाक्षात्कारः
Arjuna’s journey to Indrakīla and encounter with Indra
सो>तीत्य वनदुर्गाणि संनिकर्षे महागिरे: । शुशुभे हिमवत्पृछे वसमानो<र्जुनस्तदा,पृथ्वीपर फूलोंकी बड़ी भारी वर्षा होने लगी। मेघोंकी घटा घिरकर आकाशमें सब ओर छा गयी। उन दुर्गम वनस्थलियोंको लाँघकर अर्जुन हिमालयके पृष्ठभागमें एक महान् पर्वतके निकट निवास करते हुए शोभा पाने लगे
so ’tītya vanadurgāṇi saṃnikarṣe mahāgireḥ | śuśubhe himavatpṛṣṭhe vasamāno ’rjunas tadā ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Matapos malampasan ang mga kuta ng kagubatan na mahirap pasukin, si Arjuna ay nanirahan malapit sa isang dakilang bundok sa likod ng Himalaya. Doon siya’y nagningning sa isang payapang karangalan—matatag sa layon, lumalayo sa tirahan ng tao tungo sa mas mabagsik na lupain na angkop sa pag-aayuno, pagninilay, at matibay na paninindigan.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined withdrawal: by crossing perilous forest regions and choosing a remote Himalayan setting, Arjuna embodies steadiness and purposeful austerity—an ethical posture of self-control and commitment to a higher aim rather than comfort.
Vaiśampāyana narrates that Arjuna traverses difficult forest terrain and then dwells near a great mountain on the Himalayan slopes, where he appears radiant—signaling his transition into a phase of solitude and determined endeavor.