Shloka 34
Bhīmasena’s Discourse on Kāla, Resolve, and the Feasibility of Ajñātavāsa (भीमसेनस्य कालोपदेशः)
अस्त्राणीन्द्राच्च रुद्राच्च लोकपालेभ्य एव च | समादाय महाबाहुर्महत् कर्म करिष्यति,“भगवान् नारायण जिनके सखा हैं, वे पुरातन महर्षि महातेजस्वी नर ही अर्जुन हैं। सनातन देव, अजेय, विजयशील तथा अपनी मर्यादासे कभी च्युत न होनेवाले हैं। महाबाहु अर्जुन इन्द्र, रुद्र तथा अन्य लोकपालोंसे दिव्यास्त्र प्राप्त करके महान् कार्य करेंगे
astrāṇīndrācca rudrācca lokapālebhyā eva ca | samādāya mahābāhur mahat karma kariṣyati ||
Wika ni Vyāsa: “Ang bayaning may malalakas na bisig ay tatanggap ng mga sandatang makalangit mula kay Indra, mula kay Rudra, at mula sa iba pang mga tagapagbantay ng mga daigdig; at pagkaraan ay gaganap siya ng isang dakilang gawain. Sapagkat si Arjuna ay hindi iba: siya mismo ang sinaunang resing si Nara, na nagniningning sa kapangyarihan ng pagninilay at pag-aayuno, na may kasamang Bhagavān Nārāyaṇa. Walang hanggan, di matatalo, matatag sa tagumpay, at hindi kailanman lumalampas sa hangganan ng kanyang sariling katuwiran—tatanggapin ni Arjuna ang mga sandatang makalangit na ito at magsasagawa ng isang napakahalagang gawa.”
व्यास उवाच
Educational Q&A
True power is legitimized by dharma and divine alignment: Arjuna’s martial success is portrayed as grounded in his identity as the ancient sage Nara, supported by Nārāyaṇa, and expressed through disciplined acquisition and righteous use of divine weapons for a larger, lawful purpose.
Vyāsa foretells Arjuna’s forthcoming attainment of celestial weapons from Indra, Rudra, and other lokapālas, indicating that these gifts will enable him to carry out a major future mission—preparing the Pāṇḍavas for the decisive conflict and the restoration of order.