Dharma-śaṅkā-nivāraṇa: Yudhiṣṭhira’s Response on Karma-Phala and Trust in Dharma
स्वकर्म कुरु मा ग्लासी: कर्मणा भव दंशित: । कृतं हि योडभिजानाति सहस्ने सो5स्ति नास्ति च,अतः आप अपना कर्म करें। उसमें ग्लानि न करें, कर्मका कवच पहने रहें। जो कर्म करना अच्छी तरह जानता है, ऐसा मनुष्य हजारोंमें एक भी है या नहीं? यह बताना कठिन है
svakarma kuru mā glāsiḥ, karmaṇā bhava daṃśitaḥ | kṛtaṃ hi yo ’bhijānāti, sahasre sa ’sti nāsti ca ||
Gawin mo ang sarili mong tungkulin; huwag lumubog sa pagsisisi at paninisi sa sarili. Maging sandata at panangga mo ang matatag na pagkilos mismo. Sapagkat ang taong tunay na nakauunawa kung ano ang dapat gawin at kung ano ang nagawa na—sa libo-libo ay halos hindi matagpuan; mahirap pang sabihin kung siya’y umiiral nga.
युधिछिर उवाच
The verse urges steadfast performance of one’s own duty without self-reproach or paralysis. Action aligned with dharma becomes a kind of armor, and true clarity about right action is rare—so one should act sincerely rather than be consumed by doubt.
In the Vana Parva context, Yudhiṣṭhira counsels a duty-centered, resilient mindset: instead of lamenting or hesitating, one should commit to rightful action, acknowledging that perfect certainty about action is uncommon.