Shloka 48
Dharma-śaṅkā-nivāraṇa: Yudhiṣṭhira’s Response on Karma-Phala and Trust in Dharma
वृष्टिश्रेन्नानुगृह्लीयादनेनास्तत्र कर्षक: । यदन्य: पुरुष: कुर्यात् तत् कृतं सफलं मया,किसान हलसे पृथ्वीको चीरकर उसमें बीज बोता है और फिर चुपचाप बैठा रहता है; क्योंकि उसे सफल बनानेमें मेघ कारण हैं। यदि वृष्टिने अनुग्रह नहीं किया तो उसमें किसानका कोई दोष नहीं है। वह किसान मन-ही-मन यह सोचता है कि दूसरे लोग जोतने- बोनेका जो सफल कार्य जैसे करते हैं, वह सब मैंने भी किया है। उस दशामें यदि मुझे ऐसा प्रतिकूल फल मिला तो इसमें मेरा कोई अपराध नहीं है--ऐसा विचार करके उस असफलताके लिये वह बुद्धिमान् किसान अपनी निन्दा नहीं करता
yudhiṣṭhira uvāca |
vṛṣṭiḥ śreṇnānugṛhlīyād anenās tatra karṣakaḥ |
yad anyaḥ puruṣaḥ kuryāt tat kṛtaṃ saphalaṃ mayā ||
Sinabi ni Yudhiṣṭhira: “Kung hindi magpala ang ulan, hindi dapat sisihin ang magsasaka sa bagay na iyon. Sapagkat ginawa niya ang lahat ng gagawin ng sinumang tao—pag-aararo at paghahasik—kaya maaari niyang isipin nang wasto: ‘Nagawa ko ang nararapat na gawain; kung sumalungat ang bunga, hindi iyon kasalanan ko.’ Kaya ang marunong na magsasaka ay hindi hinahatulan ang sarili sa kinalabasang nakasalalay sa mga puwersang lampas sa kanyang kapangyarihan.”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
One should be accountable for right effort, but not self-condemn for outcomes governed by external conditions (like rain). Ethical evaluation focuses on intention and proper action, not merely on success.
Yudhiṣṭhira uses the example of a farmer whose crop depends on rainfall to explain that failure can occur despite correct action; therefore, a wise person does not blame himself when uncontrollable factors prevent success.