Shloka 2
भीम उवाच प्रातिकाम्यनयत् कृष्णां सभायां प्रेष्यवत् तदा । न मया निहततस्तत्र तेन प्राप्ता: सम संशयम्,भीमसेनने कहा--जब प्रातिकामीकी जगह दूत बनकर गया हुआ दु:शासन द्रौपदीको कौरवोंकी सभामें दासीकी भाँति बलपूर्वक खींच ले आया, उस समय मैंने जो उसका वध नहीं कर डाला; इसीके कारण हमलोग ऐसे धर्मसंकटमें पड़े हैं
bhīma uvāca | prātikāmyānayat kṛṣṇāṃ sabhāyāṃ preṣyavat tadā | na mayā nihatatas tatra tena prāptāḥ sma saṃśayam ||
Sabi ni Bhīma: “Noong panahong iyon, si Duḥśāsana ang nagpunta kapalit ni Pratikāmin, na wari’y isang utusang alipin, at kinaladkad si Kṛṣṇā (Draupadī) papasok sa bulwagan ng mga Kaurava na parang isang aliping babae, sa pamamagitan ng dahas. Hindi ko siya napatay noon at doon; dahil sa pagkukulang na iyon, ngayo’y nalugmok tayo sa mabigat na pagsubok ng dharma, sa gitna ng pag-aalinlangan.”
भीम उवाच
Educational Q&A
The verse highlights moral responsibility and the ethical cost of inaction: failing to resist an obvious injustice at the decisive moment can lead to deeper, prolonged dharma-conflict and collective suffering.
Bhima recalls the earlier court episode in which Draupadi was brought into the royal assembly in a humiliating manner. He laments that he did not immediately kill the one who brought her, and he interprets their present crisis as a consequence of that restraint or failure to act.