कीर्तिहि पुरुषं लोके संजीवयति मातृवत् । अकीर्तिरजीवितं हन्ति जीवतो5पि शरीरिण:,कीर्ति इस संसारमें माताकी भाँति मनुष्यको नूतन जीवन प्रदान करती है। परंतु अकीर्ति जीवित पुरुषके भी जीवनको नष्ट कर देती है
kīrtir hi puruṣaṃ loke saṃjīvayati mātṛvat | akīrtir ajīvitaṃ hanti jīvato ’pi śarīriṇaḥ ||
Sinabi ni Karna: “Tunay, ang mabuting pangalan ng tao sa mundong ito ay bumubuhay sa kanya na parang ina, nagbibigay ng panibagong buhay at dangal. Ngunit ang kahihiyan ay pumapatay sa mismong buhay—ibinabagsak maging ang taong humihinga pa sa katawang buhay.”
कर्ण उवाच
Fame (kīrti) sustains and renews a person’s social and moral life, while disgrace (akīrti) is portrayed as a living death—eroding dignity, purpose, and standing even if the body remains alive.
Karna is speaking in a didactic, value-asserting mode, emphasizing the warrior-ethical priority of honor and public repute, and warning that dishonor is more destructive than physical death.