Shloka 8
ततस्तौ पुनराश्चवस्तौ वृद्धौ पुत्रदिदृक्षया । बाल्यवृत्तानि पुत्रस्य स्मरन्तौ भृशदु:ःखितौ,तपस्याके धनी वृद्ध ब्राह्मणोंद्वारा घिरे हुए पत्नीसहित राजा ट्ुमत्सेनको प्राचीन राजाओंकी विचित्र अर्थोंसे भरी हुई कथाएँ सुनाकर पूरा आश्वासन दिया गया, तो भी वे दोनों वृद्ध बारंबार सान्त्वना मिलते रहनेपर भी अपने पुत्रको देखनेकी इच्छासे उसके बचपनकी बातें सोचते हुए बहुत दुःखी हो गये
tatastau punar āśvāsitau vṛddhau putradidṛkṣayā | bālyavṛttāni putrasya smarantau bhṛśaduḥkhitau ||
Pagkaraan, ang dalawang matatanda, bagama’t paulit-ulit nang pinatatahan, ay muling dinaig ng pananabik na makita ang kanilang anak. Sa paggunita sa mga pangyayari noong siya’y bata pa, sila’y labis na nagdalamhati.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Even when reassurance is offered, deep attachment—especially parental affection—can revive sorrow in separation; compassion must recognize that emotional bonds are not dissolved merely by counsel.
Mārkaṇḍeya describes two elderly parents who, despite being comforted repeatedly, remain intensely sad because they yearn to see their son and keep recalling memories of his childhood.