Shloka 41
Araṇi Lost to the Deer: Pāṇḍavas Pursue to Preserve Agnihotra (अरणी-हरण प्रसङ्गः)
एवं तीर्थेषु सर्वेषु धनोत्सर्ग नृपात्मजा । कुर्वती द्विजमुख्यानां तं त॑ं देशं जगाम ह,इस प्रकार राजकुमारी सावित्री सभी तीथर्थोमें जाकर श्रेष्ठ ब्राह्मगोंको धनदान करती हुई विभिन्न देशोंमें घूमती फिरी
evaṃ tīrtheṣu sarveṣu dhanotsargaṃ nṛpātmajā | kurvatī dvijamukhyānāṃ taṃ taṃ deśaṃ jagāma ha ||
Kaya nga, ang anak na babae ng hari ay naglakbay sa lahat ng mga tīrtha, ang mga banal na tawiran, at patuloy na namigay ng yaman sa mga pinakadakilang Brahmin; at sa gayong paraan ay nagpatuloy siya sa paglalakbay, mula sa isang lupain tungo sa iba. Ipinapakita ng salaysay ang huwarang dharmiko: ang paglalakbay-dambana na kaakibat ng pagkakawanggawa—nililinis ang layon sa pagdalaw sa mga tīrtha at tinutustusan ang mga marurunong sa pamamagitan ng wastong pagbibigay.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Dharma is shown as active practice: pilgrimage (tīrtha-yātrā) is paired with dāna (generous giving), especially to worthy recipients such as learned Brahmins, emphasizing purity of intention and social-religious responsibility.
Mārkaṇḍeya describes the princess traveling from one sacred place to another, and at each tīrtha she gives wealth in charity to eminent Brahmins, continuing her journey through many regions.