कर्णेन्द्रविनिमयः
Karna–Indra Exchange of Kavaca-Kuṇḍala for the Vāsavī-Śakti
इतश्व त्वमिमां पश्य सैन्धवेन दुरात्मना । बलिना वीर्यमत्तेन हृतामेभिमहात्मभि:,इधर इस द्रौपदीकी ओर देखो। अपने पराक्रमके मदसे उन्मत्त महाबली दुरात्मा सिन्धुराजने इसे हर लिया था; परंतु तुम्हारे इन महात्मा बन्धुओंने अत्यन्त दुष्कर कर्म करके ट्रुपदकुमारी कृष्णाको पुनः लौटा लिया तथा राजा जयद्रथको भी परास्त करके अपने अधीन कर लिया था
itaś ca tvam imāṁ paśya saindhavena durātmanā | balinā vīryamattena hṛtām ebhir mahātmabhiḥ ||
Wika ni Mārkaṇḍeya: “At ngayo’y masdan mo ito: siya’y tinangay ng masamang Saindhava—makapangyarihan at lasing sa pagmamataas ng sariling lakas. Ngunit ang mga mararangal na ito (mong mga kamag-anak) ay nagsagawa ng isang napakahirap na gawain: ibinalik nila si Kṛṣṇā, anak ni Drupada, at matapos talunin si Haring Jayadratha, isinailalim pa nila siya sa kanilang kapangyarihan.”
मार्कण्डेय उवाच
The verse contrasts adharma—violent seizure driven by pride—with dharma upheld through courageous, difficult action: the righteous protect honor and restore what was wrongfully taken, and wrongdoing is met with defeat and restraint.
Markandeya points to Draupadi and recalls how Jayadratha (the Saindhava), swollen with strength and arrogance, abducted her; the Pandavas then performed a hard feat by rescuing her and subduing Jayadratha after defeating him.