Shloka 10
कर्णेन्द्रविनिमयः
Karna–Indra Exchange of Kavaca-Kuṇḍala for the Vāsavī-Śakti
आनीतां द्रौपदी कृष्णां कृत्वा कर्म सुदुष्करम् | जयद्रथं च राजानं विजितं वशमागतम्,इधर इस द्रौपदीकी ओर देखो। अपने पराक्रमके मदसे उन्मत्त महाबली दुरात्मा सिन्धुराजने इसे हर लिया था; परंतु तुम्हारे इन महात्मा बन्धुओंने अत्यन्त दुष्कर कर्म करके ट्रुपदकुमारी कृष्णाको पुनः लौटा लिया तथा राजा जयद्रथको भी परास्त करके अपने अधीन कर लिया था
ānītāṃ draupadīṃ kṛṣṇāṃ kṛtvā karma suduṣkaram | jayadrathaṃ ca rājānaṃ vijitaṃ vaśamāgatam ||
Wika ni Mārkaṇḍeya: “Matapos maisagawa ang isang gawaing sukdulang mahirap, ibinalik nila si Draupadī—si Kṛṣṇā—at maging si Haring Jayadratha, na minsang natalo, ay napasailalim sa kanilang kapangyarihan. Tumingin kayo rito, sa mismong Draupadī na ito: lasing sa sariling lakas, ang masamang at makapangyarihang panginoon ng Sindhu ang dumukot sa kanya; ngunit ang inyong mararangal na mga kapatid, sa paggawa ng isang napakahirap na tagumpay, ay naibalik ang anak ni Drupada at napasuko si Jayadratha.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Arrogant misuse of power—especially violence against a protected woman—invites swift moral and social retribution; righteous kinship duty and disciplined valor restore order by rescuing the wronged and subduing the offender.
Mārkaṇḍeya points to Draupadī and recalls how Jayadratha, the ruler of Sindhu, abducted her in pride; the Pāṇḍavas then undertook a very difficult exploit, recovered Draupadī, defeated Jayadratha, and brought him under their control.